Chapter 2

Ik sloot mijn ogen en concentreerde mij. Opnieuw had ik dat tintelende gevoel. Mijn witte huid werd grijs, mijn lange blonde krullen werden zwart, de stigmata verschenen op mijn voorhoofd en toen ik mijn eens groene ogen opende keken twee gouden ogen de man strak aan.
“Begrijpt U het nu? Ik ben een monster.” Toch was de man niet weggerend. Hij leek zelfs… blijer! “Kleintje, jij bent geen monster! Dat je geen mens bent, maakt jou geen monster. Als het je gerust stelt kan ik zelfs zeggen dat er nog zijn zoals jij! Mijn kleintje, jij bent een Noah!” vertelde de man vrolijk. “een Noah?” vroeg ik, maar plots haalde de nacht en zijn gebeurtenissen mij in en ik kon een geeuw niet onderdrukken. “Ik zal het jou allemaal uitleggen als het tijd is. Maar, waar zijn mijn manieren gebleven? Ik ben de Millenium Earl en wat is jouw naam, kleintje?” Ik wist niet of ik dat moest zeggen, maar de man zag mijn twijfeling en voor ik er verder over kon nadenken, ging hij vrolijk verder :“Nu, als je wilt mag je met mij meekomen. Dan stel ik je voor aan de andere Noahs en word je een deel van de familie. Wat denk je?” Stelde hij voor terwijl hij zijn hand naar me uitstak. Ik staarde de man verrast aan. Hij was niet bang en vond mij geen monster. Sterker nog, er zijn er nog zoals ik! Ik keek toen naar de uitgestrekte hand en hoewel het een voorstel was had ik de indruk dat een afwijzing niet geaccepteerd zou worden. Dat feit zou mij normaal hebben weggejaagd, maar… ik nam de hand vast…hij voelde zo vertrouwd en veilig aan en plots voelde ik mij gelukkig. Alsof ik bij hem hoorde te zijn.
“Aislynn. Mijn naam is Aislynn.” “Aislynn is een mooie naam, kleintje” ik moest giechelen.
Toen wist ik dat dit de juiste keuze was!