020.

Amber Nathalie Hendricks (ScotlandYard)

Vrolijk floot ik mee op het deuntje van Moves Like Jagger van Maroon 5 terwijl ik op de bar leunde. De melodie van het nummer liet me maar niet los en automatisch bewoog ik mijn heupen op de beat. Mathilde stond lekker te shaken met de cocktailshaker. Ik wierp haar een knipoog toe toen ze voor de derde keer mijn glas vol liet stromen met haar overheerlijke 'French Kiss'. Liam dook lachend naast me op, net op het moment dat ik het glas aan mijn lippen zette.
"Je hoeveelste cocktail is dat nu al?" vroeg hij grinnikend.
Ik stak drie vingers op en danste richting het midden van het dek, waar de andere jongens ook het beste van zichzelf gaven. Liam kwam achter me aan. In een opwelling nam ik zijn hand beet en trok hem naar me toe. Met mijn rug naar hem toe begon ik tegen hem aan te dansen. Ik sloot mijn ogen, tilde mijn gezicht naar de nachtelijke hemel en liet me meeslepen met de muziek. Voor me schraapte iemand zijn keel, maar ik negeerde het irritante geluid. De alcohol steeg naar mijn hoofd. Ik had er nooit echt goed tegen gekunnen. En nu Mathilde besloten had haar befaamde drankje nog wat aan te sterken, was ik al lichtjes tureluut van de drie glazen die ik naar binnen gekieperd had.
Liam nam mijn hand beet en liet me een rondje draaien. Dat, gecombineerd met het schommelen van de boot, was er teveel aan. Mijn eten van daarstraks kwam razendsnel terug naar boven. Kokhalzend sloeg ik mijn hand voor mijn mond, rende naar de balustrade van de boot en kotste mijn hele maaginhoud er weer uit. Het geluid van hakken dreunde over het houten dek en even later voelde ik hoe Mathilde's ranke vingers mijn blonde haren naar achteren hielden. Het deinen van de boot leek plots drie keer zo erg. Ik voelde me verschrikkelijk ziek, zelfs mijn benen trilden ervan.
"Kom, we brengen je naar huis," zei Mathilde streng.
Ze draaide zich om en beende naar de kapitein om hem te zeggen dat we terug keerden. Kreunend zakte ik langs de balustrade op het dek en sloot mijn ogen. Ik had het ineens ijskoud. Rillend sloeg ik mijn armen om mijn blote schouders. Ik deed de moeite niet om mijn ogen te openen toen er iemand voor me knielde. Zacht drapeerde de persoon een vestje over me heen.
"Ik ga nooit meer drinken op een boot. En de volgende keer dat je die sukkel dwingt met me te dansen, verf ik je haren paars terwijl je slaapt," mompelde ik, in de waan dat ik het tegen Mathilde had.
Er kwam geen antwoord, alleen het geluid van voetstappen die zich van me verwijderden. Verward opende ik mijn ogen, waardoor ik Harry met zijn armen om zich heen geslagen zag wegslenteren. Ik zag hoe Louis hem even vragend aankeek, maar hij negeerde zijn beste vriend en liep de stuurhut om, het zicht uit. Liam keek even onbegrijpend naar mij, maar ik liet mijn hoofd tegen het koude staal van de balustrade van de balustrade zakken en sloot mijn ogen weer. En zo verpest Amber Nathalie Hendricks dus een geslaagde avond op minder dan vijf minuten tijd.