Hoofdstuk 6

Morgan staarde even naar het kopje. Ze zag iets dat haar aan een kruisje deed denken in het midden van het schaaltje. “Ik denk dat ik een kruis zie.” Zei ze met haar ogen nog steeds op het schaaltje. “Waar Morgan?” “Zowat in het midden.” Ze durfde het bijna niet te zeggen, maar ze zag ook een mes. Zou dat kwaad beteken? “Een mes ook in het midden, denk ik.” Nog steeds had Morgan haar ogen niet afgewend. Het leek alsof de theeblaadjes haar betoverd hadden. Hoe langer ze keek, hoe meer dingen ze zag in de blaadjes. “Een paddenstoel vanboven en ook een vlindertje daarnaast.” Die dingen konden toch geen kwaad? Morgan wist dat de vrouw haar ogen had vastgepind op haar. Het gaf haar een raar gevoel, maar tegelijkertijd voelde ze zich veilig. Morgan keek op, recht in de ogen van de vrouw. Dit leek wel een teken voor haar om te beginnen met haar uitleg.

“Wat ik je nu ga vertellen is geen exacte wetenschap. Het is een deel van je lot. Je lot verandert heel vaak, meestal bij moeilijke keuzes. Dus wat ik zeg kan net zo goed morgen niet meer waar zijn.” Haar lieve stem doordrong de oren van Morgan. Ze knikte. De vrouw nam het schaaltje voor zich. Aandachtig bekeek ze het alsof ze een wiskundetest aan het nakijken was. Alicia keek op. “Je vermeldde een kruis. Een kruis staat voor een ongemak of pech. Dit zou je overkomen in weken tot maanden. Het is niet precies.” Een stilte. “Het mes staat voor verraad en onbetrouwbaarheid, maar kan ook een misverstand zijn. Het zal waarschijnlijk samenvallen met je kruis.” Morgan knikte. “De paddenstoel staat voor verstoring en ik neem aan dat ik je broer hier mag invullen. Hij heeft je geestelijke toestand verstoord. En die vlinder staat voor oneerlijkheid. Iemand is niet eerlijk tegen je.” Alicia keek nog eens naar de blaadjes. “Als ik zo kijk, zie ik veel meer symbolen. De symbolen die jij hebt gezegd, zijn het belangrijkste. Die spraken je aan omdat ze niet verborgen wilden blijven. Daarbij zie ik veel symbolen die meestal bij die grote symbolen samenhangen.” Ze keek weer op naar Morgan

De oude vrouw nam de handen van Morgan vast op de tafel. “Kindje, ik zou oppassen. Er kunnen kwade geesten aan het werk zijn. Ze misleiden graag, dus pas op. Ik zou eens een hartig woordje spreken met je broer. Misschien dat er dan iets veranderd.” Morgan knikte. Ze staarde nog even naar de handen die in elkaar verstrengeld waren. De oude vrouw trok haar handen terug. “Wil je nog wat thee? Deze keer zonder theeblaadjes.” Vroeg de vrouw. Morgan keek op de klok die er hing. “Staat die klok juist Alicia?” Alicia knikte. “Dan denk ik dat ik beter eens naar huis ga.” Morgan maakte aanstalten om op te staan. De oude vrouw liep haar voor naar de hal. Morgan griste haar jas van de kapstok. De vrouw hield de deur open. “Bedankt.” Wist Morgan nog uit te brengen toen ze de kou trotseerde. Ze liep terug naar haar auto en zette de terugreis in. Op naar de grote stad. Op naar haar broer. Ze zou hem nog confronteren vandaag. Opeens schoot haar het idee te binnen om tussen zijn persoonlijke spullen te rommelen.