Daarna gaan Bill en Tom op het strand liggen. Ik ga het zelfde doen dus neem ik een handdoek uit m'n valies en leg het op het zand. Ik ga erop liggen en sluit mijn ogen. Het is wel klote dat we hier nu op een onbewoond eiland zitten, we hadden ons zo verheugd op een vakantie naar Hawaï. Maar het is beter dat we het beste ervan gaan maken. Na een tijd doe ik mijn ogen weer open en zie ik niemand meer voor me, ik kijk naar achter en zie dat iedereen zijn best doet om met de spullen die we hebben een goeie slaapplaats te maken. Ik lach en probeer weer op te staan. Het lukt al wat beter dus ik hinkel naar hun toe.'Hej, kan ik helpen?' vroeg ik als ik bij Laura aan kwam. 'Nee hoor, we zijn net klaar.' antwoorde ze. Ik kijk dan maar is wat ze allemaal hebben gedaan en ze heeft gelijk ze zijn klaar. En het ziet er ook heel goed uit. 'Misschien is het beste dat als we gaan slapen dat we dan dicht tegen elkaar gaan liggen want het gaat waarschijnlijk 's nachts altijd heel koud worden.' zegt Laura nog. Ik knik en kijk dan nog eens achterom. Opeens zie ik dat Bill en Tom naar onze richting komen...