Plots word ik wakker. Ik lig op het strand en Laura zit naast me. 'Haa, je bent terug op aarde.' zegt ze en geeft me een knuffel. 'Wat is er gebeurd en waar zijn we?' vroeg ik dan verward. 'De helft van het vliegtuig is neer gestord en we zitten nu op een onbewoond eiland.' zei ze dan. 'Ow, en onze koffers?' vroeg ik dan. 'Die zijn hier, maar een geluk dat ze waterdicht zijn.' antwoord ze. Ik zet me wat rechter en kijk naar alle mensen die hier zijn. Sommigen zijn aan het huilen omdat er sommige het blijkbaar niet overleefd hebben, sommigen zijn aan het huilen omdat ze hier zijn beland. Dan kijk ik naar onder, maar dan merk ik dat 1 been van me open ligt. Laura ziet het plots ook. 'Ow, dat had ik nog niet gezien. Kom, dan gaan we je been verzorgen.' zegt ze dan. Laura staat op en komt na een tijdje terug met een verbanddoosje. Ze verzorgd het een beetje en doet er daarna verband rond. 'Zo.' zegt ze als ze klaar is. 'Bedankt.' zeg ik nog.