46.

Ik zit nog steeds verveeld met wat Silke nu net allemaal tegen me gezegd heeft. Waarom zegt ze toch altijd zo’n dingen? Ze neemt altijd te vlug conclusies, en dat is zo vervelend. Ik zucht nog eens en schuif wat meer op, weg van Tom. Hij merkt het en kijkt me even raar aan. Ik zie dat Silke me ook aankijkt en daarna naar Tom kijkt. Ja tuurlijk, observeer ons maar weer. Ik draai met m’n ogen en staar dan voor me uit terwijl Silke en Bill rustig verder eten. Nadien lopen ze naar de keuken, waar ze even blijven. God mag weten wat ze daar aan het uitspoken zijn, en daarna lopen ze door naar boven. Even blijft er een stilte rond me hangen, maar dan loop ik gewoon naar boven. Zonder iets te zeggen tegen Tom. Boven loop ik direct door naar z’n kamer, rechtstreeks naar z’n badkamer en doe de deur op slot. Daar blijf ik een tijdje gewoon op de wc zitten, met mijn hoofd in m’n handen. Na een poos hoor ik hoe de kamerdeur stil opengaat en hoe er zware voetstappen de kamer binnenlopen. Die voetstappen komen regelrecht naar de badkamer en ik doe de deur alvast van het slot. Even blijven de voetstappen voor de deur wachten maar dan klopt de persoon toch op de deur. ‘Friedolien, mag ik binnenkomen?’ Tom vraagt het stil en op een heel zachte manier. ‘Ja, kom maar binnen..’ En alweer klinkt m’n stem schor, wat maar 1 ding wil zeggen. Ik stond weer op het punt om te beginnen wenen.. Als Tom de deur opent kijk ik recht in z’n ogen en hij in de mijne. Hij kijkt vertwijfeld naar me, met een soort bezorgde blik in m’n ogen. ‘Kan je me even uitleggen wat er daarnet allemaal gebeurde. Want ik hoorde je tegen Silke roepen en daarna had ik het gevoel dat je me begon te mijden.’ Ik blijf hem doordringend aankijken maar zucht dan eens. ‘Het is gewoon.. Ah, het is gewoon Silke die zich weer bemoeit en dan begin ik daar dan teveel over na te denken. En ja, zo ben ik nu eenmaal maar ik bedoelde het helemaal niet persoonlijk. En als ik je meed, dan was dat dus helemaal niet de bedoeling. Denk ik..’ Dat laatste mompel ik tegen mezelf en ik zie hoe er een voorzichtige glimlach op Tom z’n gezicht verschijnt. ‘Kom je dan weer mee naar beneden, of blijf je hier.’ ‘Nee, ik ga hier blijven. Ik moet me nog omkleden dus ja.’ ‘.. Ok, ik ga alvast weer naar beneden. Ik zie dan wel wanneer je klaar bent.’ Tom draait zich om en loopt dan de badkamer uit, waarna hij de deur van z’n kamer sluit. Oke ja, nu ik over nadenk, mijd ik hem misschien een beetje. Maar is het niet gewoon omdat ik niet opnieuw gekwetst wil worden? Ik weet het niet..