Hoofdstuk 25
Schoorvoetend verlaat ik de trainingszaal. Even overweeg ik de trap op en af te rennen om de resterende trainingstijd te vullen, maar na twee trappen zie ik vlekken. Misschien moet ik inderdaad eerst eten.
Met lood in mijn schoenen loop ik de vierde verdieping op - om bijna door Mako van de sokken gelopen te worden. De jongen stopt net op tijd. “Meg! Heb je eh… trek?” Hij duwt een stomend bakje onder mijn neus. “Ik wilde het komen brengen, maar zal ik dan maar een bord pakken?”
“Ik… ja, graag.” Ik negeer Jerolds peilende blik vanaf de bank en knik. Tanicia zit over haar puzzelboekje gebogen aan tafel. Mijn moeder is nergens te bekennen. Ik haal opgelucht adem en ga zitten waar ik Jerold niet kan zien. Mako zet een bord voor me neer. “Dank je.”
Ik schrok mijn eten naar binnen, neem nog een tweede portie en help Tanicia met haar moordsudoku, terwijl Mako een tijdje verward meekijkt en uiteindelijk iets anders gaat doen. De sfeer is verrassend ontspannen, tot het moment dat mijn moeder de lift uitstapt. Haar vlecht is losgeraakt, haar blouse zit scheef geknoopt en ze heeft een knalroze lippenstiftveeg op haar wang. Haar ogen vernauwen als ze mij ziet. “De training is nog niet voorbij,” merkt ze op, tikkend op haar horloge.
“Goh, jij bent laat. Was het interview leuk, Delphine?” vraagt Tanicia mierzoet.
“Ik ga zo weer bezig,” zeg ik snel. “Maar ik moet iets met je bespreken.”
“Nu niet, Meg,” snauwt ze. “Ik ben druk.” Met een gefrustreerd handgebaar beent ze haar kamer in en slaat de deur achter zich dicht.
“Toch niet zo makkelijk als ze dacht,” zegt Tanicia, net iets te voldaan.
Jerold zucht. “Ze maakt het voor iedereen beduidend moeilijker.” Zonder hem aan te kijken, weet ik dat hij op mijn situatie doelt. “Wat wilde je bespreken?”
“Dat… doet er niet toe.” Ik kijk naar de deur, maar die blijft dicht.
“Je kan alles met ons delen, hè.” Tanicia legt een hand op mijn arm. “Waarschijnlijk kunnen wij je toch een stuk beter helpen.”
Ik bijt op mijn lip. “Er is een andere tribuut die iets met me wilde afspreken,” begin ik aarzelend. “En ik twijfel of dat een goed idee is.” Ik haal mijn schouders op. “We zijn tegenstanders, dus het is beter om geen persoonlijke band op te bouwen, toch?”
Jerold en Tanicia wisselen een blik uit. “Dat verklaart veel,” merkt de man droog op.
Tanicia kijkt hem streng aan. “Heb je Delphines Spelen ooit gezien?” vraagt ze dan. Ik kijk verbaasd op. Wat heeft dat ermee te maken? “Delphine heeft veel steun gehad aan haar medetributen,” legt ze uit. “Natuurlijk kan er maar één iemand winnen, maar bondgenoten en vriendschappen zijn altijd waardevol.” De escorte glimlacht betekenisvol. “Dus ik denk dat je gewoon naar je afspraakje moet gaan.”
Als Tanicia had geweten dat ik op de afspraak met Astraea doelde, zou ze ongetwijfeld iets anders gezegd hebben - en toch sluip ik iets voor drieën aangekleed mijn slaapkamer uit. Op Mako’s gesnurk na is het doodstil.
Bij de deur slaat de twijfel toe. Ik weet niet eens wat Astraea plan van is. Misschien komt het ze niet eens. Ik moet terug naar bed. Misschien probeerde het meisje me gewoon te stangen. Misschien-
Er wordt op de deur gebonst. “Hé, visvriendin! Wakker worden!” Astraea. “Tijd om te gaan. Chaos wacht op niemand!” Het meisje bonkt nog een paar keer hard de deur.
Ik ruk de deur open. Mako’s gesnurk hapert, maar gaat dan onverstoorbaar verder. “Astraea! Wat bezielt jou?” sis ik zacht. Er klinkt gelukkig geen ander geluid terwijl ik vlug de deur sluit. “Niet iedereen hoeft het te horen.”
De brede grijns op haar gezicht verdwijnt als ik haar naam noem. “Rae,” corrigeert ze kil.
Ik onderdruk de reflex om achteruit te deinzen. “Rae?” Als ze verbeten knikt, steek ik mijn hand uit. “Meg.” Ik glimlach scheef. “Aangenaam.”
Het meisje fronst, maar schudt mijn hand. “Nou, Meg, het werd wel eens tijd.” Er verschijnt een kwaadaardige glimlach op haar gezicht. “Tijd om een relletje te schoppen.” Het meisje laat mijn hand niet los, maar trekt me met zich mee de trap af.
“Wat gaan we doen?” vraag ik argwanend. “Weet je zeker dat dit een goed idee is?”
Rae kijkt grijnzend over haar schouder. “We zijn nu al bezig, of niet?”
Ze sleurt me mee tot in de hal voor de gesloten trainingszaal. Ik kijk nerveus rond, maar overal is het donker en doodstil. “En waar zijn we precies mee bezig?” vraag ik wantrouwend.
Rae haalt de rugzak van haar schouders, rommelt erin en haalt een verfspuitbus tevoorschijn. Met een brede grijns op haar gezicht spuit ze de beveiligingscamera boven de deur helemaal onder. Haar ogen fonkelen van plezier als ze nonchalant antwoord geeft. “Verven.”
Reageer (3)
tanicia is all of us
how would she not..? oh okay, jealous momma who didn't want that shit in her house, kay
😂
okay, it has to be said people. we zijn officieel te ver gegaan met mensen die enkel een bepaalde versie van hun naam accepteren. Adey die mensen bleef slaan, May net zo, Meg blijft er relatief vriendelijk bij, maar allemachtig, dit gaat te ver voor mij whahahaha 😂
10/10 cliffhanger, maar hebbbbben we in overweging genomen dat de beveiligingscamera jullie al gefilmd heeft vóórdat je die ondergespoten hebt? niet om over plotholes in je rebelse plan te gaan mierenneuken, maar dit klinkt toch suboptimaal als je straks aan de genade van de spelmakers overgeleverd gaat zijn 2 dagen geleden
Delphines Spelen is basically de enige Spelen die Meg niet heeft gezien, want de rest was studiemateriaal
2 dagen geledenwas met de wetenschap dat Meg veel op haar tante/moeder lijkt en veel dezelfde training heeft gehad Delphines Spelen niet juist de meeste nuttige geweest om te kijken? Ja. Ja, dat klopt.HAHAHA Rae heeft volgens mij dus wel backstory reasons naast enkel een principekwestie, maar valid wel, eerst even gewoon voorstellen had ook gekund
Meg is er best vriendelijk bij, maar ze cringet zelf gewoon immens iedere keer dat haar hele naam wordt uitgesproken en ngl can't blame her
Helaas is dat absoluut exact waarover Meg flink gaat piekeren ja!!
conclusie: fucking. murene. about to get her own child killed.
2 dagen geledenEn she would be really sad about it
want dan mag ze nog steeds niet in de Winnaarswijk wonen 
2 dagen geledenmaar als ze voor de camera mag komen om sad te zijn heeft ze in elk geval nog iets van roem, en had ze niet nog meer kinderen? wanneer je mis schiet, blijven schieten :DDDD
2 dagen geledenJaa precies!! Gelukkig wel, ze heeft ook niet voor niets meer kinderen genomen natuurlijk!!
2 dagen geledenNeenee dit kan niet het laatste hoofdstuk van deze opdracht zijn
3 dagen geledenholy moly wat heeft zij uitgespookt
ik ga stuk om alle bijnamen voor meg
6 dagen geleden
Oh niets, gewoon, het leven van een winnaar, de glitter en glamour van het Capitool en totaal geen vervelende praktijken waar ze niet op voorbereid was!!
6 dagen geledenIk ook HAHAHA thanks Sanne en Miki, jullie rp wordt gewaardeerd