Hoofdstuk 19
“Hé, Meg!” Atalante is binnen vier minuten afgehaakt van de uitleg en staat over het simulatiebedieningspaneel gebogen. “Je kan hier instellen tegen welke oud-tributen je wil trainen. Wil je het tegen je tante opnemen?” Ze kijkt grijnzend over haar schouder. “Of was het nou je moeder?”
“Nee, dank je,” zeg ik knarsetandend. “Ik ben daadwerkelijk bezig met trainen.” Ik hou mijn blik op de instructeur gericht. Mijn armen trillen van inspanning terwijl ik zijn houdingen imiteer.
“Bang dat je haar niet kan verslaan?” mengt Arthur zich in het gesprek. De jongen is - te snel - zelfstandig gaan trainen. Het verschil met Ionia naast hem kan haast niet groter zijn. Waar de punt van Arthurs zwaard trilt iedere keer dat hij even stilstaat, beweegt Ionia het wapen haast moeiteloos. Het grote contrast lijkt Arthurs ego jammer genoeg niet te schaden. “Of ben je bang dat mammie boos wordt als je haar verslaat in een simulatie?”
Ik werp hem een ijzige blik toe. “Hou op.”
“Of anders wat?” Zijn grijns wordt alleen maar breder. “Ga je het tegen je moeder zeggen?”
Ik zucht en laat mijn zwaard zakken. Als ik wil dat Arthur stopt, moet ik daar zelf voor zorgen. “Weet je wat?” snauw ik geïrriteerd. “Misschien is het inderdaad tijd voor een oefengevecht. Maar ik vecht liever tegen een echte tegenstander.” Ik gebaar uitdagend met het zwaard naar de trainingsring. “Tenminste, als je durft. Je mag ook tegen een oefenpop blijven klungelen.”
“Zo, jij hebt ineens praatjes.” De lange jongen schiet in de lach. “Goed, kom maar op, moederskindje.”
Arthur en ik nemen tegenover elkaar plaats in de ring. Ik neem een verdedigende basishouding aan, terwijl de blonde jongen zijn zwaard nonchalant in één hand ronddraait en grijnst. “Weet je het zeker, Meg?” vraagt hij luid. “Je kan je nog terugtrekken.” Hij knipoogt zelfverzekerd. “Als we beginnen, mag mama je niet helpen, hè.”
Ondanks zijn grote mond zijn de knokkels van de jongen wit van zijn greep op het zwaard. Hij overschreeuwt zichzelf. Ik trek een wenkbrauw naar hem op en glimlach. “Jij praat te veel.” Ik laat mijn zwaard wat zakken. “Komt er nog wat van?”
In zijn bewijsdrang let hij niet genoeg op. Zodra ik ogenschijnlijk een opening laat vallen, schiet Arthur naar voren. Hij heft zijn zwaard en zwaait het met een noodvaart naar mijn borst.
Het bloed suist in mijn oren. Zonder aarzelen stap ik naar voren en breng mijn eigen zwaard omhoog. De klap waarmee zijn kling de mijne raakt, dreunt door mijn hele lichaam. Mijn handen tintelen. Ik klem mijn kiezen op elkaar en hou mijn zwaard schuin. Arthurs zwaard glijdt omlaag - en hij erachteraan.
De kracht van zijn uithaal trekt hem uit balans. De jongen stapt wankelend naar voren in een poging zijn evenwicht te bewaren en ik hoef alleen maar mijn been uit te steken. Hij struikelt en belandt vloekend in het stof. Zijn zwaard klettert op de vloer en schuift buiten zijn bereik.
Ik kijk op hem neer en maak dezelfde nonchalante draai met mijn zwaard als hij eerder deed. “Misschien heb ik je overschat,” glimlach ik koud. “Wellicht dat de simulatie beter volstaat als echte tegenstander.”
Even is het doodstil. Arthurs gezicht is rood aangelopen. Hij kijkt verontwaardigd op, maar in zijn grijze ogen zie ik een onzekerheid die hij wanhopig probeert te verbergen.
“Ha!” Het is Atalante die de stilte doorbreekt. “Ze had je flink te pakken, man.” Gierend van het lachen slaat ze op de rand van de trainingsring.
Arthur krabbelt verbeten overeind. Hij klopt het stof van zijn kleren en grist zijn zwaard van de grond. “We zijn pas net begonnen,” snauwt hij.
Ik trek een wenkbrauw op. “Weet je het zeker, Arthur?” kaats ik zijn woorden terug. “Je kan je nog terugtrekken.” Het levert me een kwade blik op.
Mako kucht luid, net zolang tot ik zijn kant op kijk. Hij wijst achter me. Op hetzelfde moment maakt Arthurs kwade blik plaats voor de bekende zelfingenomen grijns.
Oh nee.
Ik draai me traag om en kijk recht in de ijskoude ogen van mijn moeder. “Megalodon,” zegt ze zakelijk. “Loop even mee.”
Atalante stopt heel even met haar districtsgenoot uitlachen, trekt haar wenkbrauwen naar me op en krijgt dan helemaal de slappe lach. “Nou, is dat even gênant.” Het meisje veegt de tranen uit haar ogen. Gaius grijnst hoofdschuddend.
Ik blijf staan, mijn handen om het zwaard geklemd. “Moet dat nu?” vraag ik gefrustreerd. “Ik ben bezig.”
Mijn moeder heeft haar armen over elkaar geslagen. “Meekomen.” Ze knikt richting de gang. Haar vingers tikken ongeduldig op haar bovenarm en haar blik wordt zo mogelijk nog kouder.
Arthur zet zijn zwaard tegen de rand van de ring en slaat me op de schouder. “Geeft niet, Megalodon, je kan je nog terugtrekken.” Met een brede grijns duwt hij me de trainingsring uit. “Ga maar snel,” fluistert hij, “voordat mama boos wordt.”
Ik wil niets liever dan die arrogante grijns van zijn smoel vegen, maar mijn moeders blik brandt in mijn rug. Ze gaat niet weg voordat ze haar zegje heeft kunnen doen. Ik volg haar met tegenzin. Achter mijn rug hoor ik de Beroeps lachen.
Mijn moeder loopt kordaat de toiletten in. Ik blijf bij de deur staan terwijl zij de sloten controleert en vluchtig onder de deuren kijkt. Als ze heeft vastgesteld dat er niemand is, kijkt ze me aan. “Wat had dat te betekenen?” Ik sla mijn ogen neer en zwijg. Als ze op deze toon iets vraagt, is er geen goed antwoord. Ze knipt ongeduldig in haar vingers. “Nou?”
Ik krimp ineen. “Ik moest toch laten zien-”
“Nee,” onderbreekt ze me. “Je moet hun sterke en zwakke plekken achterhalen. Niet die van jezelf prijsgeven.”
Ik slik moeizaam. Het voelt alsof mijn keel dicht wordt geknepen. “Maar… ik dacht… ze maakten me belachelijk,” protesteer ik zwak. “En je zei ook-”
“Je maakt jezelf belachelijk,” snauwt ze. Mijn moeder trekt haar wenkbrauwen op, haast als een uitdaging. Ze zucht als ik stil blijf. “Hou jezelf op de achtergrond. Begrepen?”
Het duurt net te lang voordat ik mijn stem hervind. “Begrepen.” Pas als ik mezelf voldoende weet te herpakken om mijn rug te rechten en haar aan te kijken, knikt mijn moeder. Zonder om te kijken, loopt ze weg.
Zodra de deur achter haar dichtvalt, krijg ik weer lucht. Tranen prikken achter mijn ogen. Ik leun op de wasbak en klem mijn handen eromheen om het trillen te stoppen. Adem diep in, uit. Ik moet mezelf herpakken. Doorgaan.
Vanuit het laatste toilethokje klinkt een luide bons. De deur vliegt open, knalt tegen de muur en laat een barst in een tegeltje achter. Astraea Solidspark stapt met opgetrokken wenkbrauwen naar buiten en fluit. “Lekkere mentor heb je.”
Reageer (4)
1) whooooooo an oldie but a goodie, love that this function gets her little moment again
2) Atalante's gedrag is interessant. Zij en Arthur vormden een relatief sterk front samen en waren zich aan het positioneren als de leiders, maar nu Arthur (according to character and cannon lore) ook scherp begint te porren naar zwakke plekken.... zet Atalante zich juist náást meg neer.
Wat zou kunnen inhouden dat haar schrijver gewoon een normaal en goed mens is en een idee heeft van sociale normen etc, of dat Atalante lekker dubbel spel speelt, hahahhaa. In any way; de arthur-haat is valid, want hij is een lul, maar als beroeps en als personage doet hij het s c h i t t e r e n d en dat mag ook wel gezegd worden. Cato would like him, is all i'm saying
i..... i fear Arthur is fast becoming one of my favorite characters i'm so sorry
oke rip, dat kost hem aurapunten. come on bro, i'm rooting for you!
..
and you meg, of course. of course you too.
shots fired --- maar pas een beetje op, my dude. er zijn niet zo heel veel mama-beledigingen meer over die echt goed de zere plek zullen blijven raken als je ze zo snel allemaal achter elkaar gebruikt. pace urself.
HEUYYY GO MEG!
who you tryin' to help, bro? you royally fucked her over just now. pick a lane
JIJ BENT ZO ONGEVEER MEG'S ENIGE ZWAKKE PLEK DUS HOU EFFE HEEL GAUW JE SMOEL?! Meg staat nu semi onderaan in de groep omdat jij zonodig je five seconds of fame wilde hebben. Granted, de overwinning op Arthur gained her some points again, maar voordat ze ook maar weer iets van een reputatie kan opbouwen KOM JIJ ER WEER DOORHEEN WALSEN
FUCK OFF DOMME KOE
????????? alsof dat een functionele strategie is als beroeps?! je moet jezelf bij je teamgenoten echt wel een beetje bewijzen als zijnde "functioneel" of ze keilen je met zoete glimlachjes uit de groep en steken je tijdens de eerste paar seconden van het bloedbad in je rug neer. het verrassingselement is voor lagere districten, hoor je? Meg moet laten zien dat ze in elk geval een goede beroeps zou kunnen zijn, voordat de anderen denken dat ze een lulletje rozenwater is waar ze maar beter snel vanaf zijn. Jezus christus, houd je bek mens
ohmygod. credits naar meg, want adey zou op dit punt echt een volledige zenuwinzinking krijgen. 2 dagen geleden
It's me!! Im also the writer of Atalante lol - er is geen andere schrijver voor de Beroeps sooo im doing all of them at the same time
Maar ik zie mezelf opzich best als een normaal en goed mens met enig idee van sociale normen en het is goed om te horen dat niet alles wat ik aanraak tragic is HAHAHA
tragically funny im so here for itHAHAHA no valid man, I get it. I also like Arthur kinda oeps like love to hate him?? Hij is ook net gewoon dat soort pestkop kut en niet compleet psycho kut en dat is wel fijn. Hij is gewoon een goede Beroeps, helaas voor Meg
Im so here for the Murene haat HAHAHAHA maar ja absoluut waar oeps, Meg doet namelijk heel hard haar best om weer een beetje op de apenrots te komen en dat weet ze Arthur op z'n plek te zetten- komt mamslief het compleet verpesten
Gesproken als de schrijfster van Adey HAHAHA love it
So valid man, als Meg paniekaanvallen had gehad was dit absoluut wel een momentje zenuwinzinking geweest maar Meg is heeft een ander soort issues oeps opgroeien met zo'n loedermoeder helpt met meteen jezelf herpakken als er ineens iemand binnenkomt 🥲🥲 2 dagen geleden
Wat huhhh, zijn alle andere beroepsschrijvers afgehaakt dan? rip. Aan de ene kant jammer, want RP is altijd leuk, aan de andere kant fijn, want je kan hiermee wel echt een eigen storyline opbouwen die niet per ongeluk uit elkaar valt door personages die zich niet gedragen volgens het script bwhahahaha
2 dagen geledenIn ieder geval; je doet het erg smooth en netjes, al die karakters jongleren. En ik ben heeel benieuwd naar de groepsdynamiek verder dan en wat voor persoon Atalante verder gaat blijken te zijn, gmehehehe
Ohh, 100% love to hate him. En ik heb in mijn hart ook een zwak plekje voor deze karakters, dus zelfs de hate is eigenlijk niet zo sterk bij mij want damnnn boi's got some zingers! Precies wat je zegt, hij is gewoon een goede beroeps. love love love it. I also really really like Cato as a character, so i guess that says something about who i am as a person lol
de murene haat, on the other hand, is BIG and ALIVE AND WELL. tegenovergesteld van hoe ik murene graag zou zien, jemig. echt haat haat haat barf.
Hhahahahahaha caught in 4K😂😂
veeeryyy true, so like, yay for her, in some way? :'DDD
Er waren vanaf het begin geen andere aanmeldingen voor Beroepsdistricten ):
2 dagen geledenOf nou ja, Dante had zich aangemeld, maar ook weer uitgeschreven omdat verhalen voor de wedstrijd in het Nederlands geschreven moesten worden so tja...
Het heeft voordelen maar het is ook wel sad want de rp is heel leuk en also alles zelf verzinnen is echt wel veel werk lol
En girl that's so valid het is dat ik vooral in Megs hoofd kruip en die wordt moker onzeker van Arthur maar ik als schrijver vind hem amazing
meg dont give me second hand embarassment, beter zip je zijn mond
TELL HIM MEG
THIS WOMAN MAN... also als iedereen nu weet dat het haar mama is waarom doet niemand van het capitool er iets aan?
ik steek mijn middelvingers op haar haar voor meg 1 week geleden
She is trying lol she doesnt want the first hand embarassment either
6 dagen geledenMensen van het Capitool die zouden moeten ingrijpen en handhaven: *neemt nog een slok wijn* "Hé Marcus, kom snel, daar komt die heks weer! Oh, en neem de popcorn mee!"
Het wordt enorm gewaardeerd want Meg durft het zelf niet😔
Niet weer Rae!!
Ik moet de hele tijd aan die tekening denken hierbij 1 week geleden
Hahaha helaas wel Rae oeps, prepare for trouble?
1 week geledenyikes
1 week geledenReal
1 week geleden