Hoofdstuk 15
Ik blijf met Ionia bij plantenkennis tot de trainingsdag officieel ten einde is. Hoewel de zaal nog een paar uur open blijft, houden de meeste tributen - waaronder de rest van de Beroeps - het voor gezien zodra de trainers en Spelmakers vertrekken.
Ik blijf nog. Zonder de peilende blikken van de andere tributen en de oordelende blikken van de Spelmakers kan ik trainen zonder steeds te moeten letten op wat ik doe. Ik ben al een tijdje met messen en speren in de weer als mijn aandacht wordt getrokken door een andere tribuut en de passie waarmee ze met blote vuisten een oefenpop te lijf gaat.
Astraea Solidspark. Nu zonder horde vredebewakers, maar nog altijd met een vlammende blik in haar bruine ogen.
Ik leg mijn wapens weg om te observeren. Ze is goed. Ongecontroleerd, onoplettend, maar wel goed. Eerder vandaag leverde ze een indrukwekkende prestatie met messenwerpen en het is duidelijk dat ze ook al ervaring heeft met iemand tot moes slaan.
Het duurt even voordat het meisje me opmerkt, maar zodra ze me ziet kijken, draait ze zich met een ruk om. “Wat de fuck moet je? Heb ik wat van je aan?” snauwt ze hijgend en rood aangelopen. “Is er werkelijk niks beters te doen dan naar me staren?”
“Ik dacht: ik wacht even tot je klaar bent.” Ik trek een wenkbrauw op. “Ik wilde je wat vragen.”
“Oh, nee, natuurlijk!” bijt Astraea me toe. “Het welbekende vragenuurtje van de trainingsdagen. Ik was bijna vergeten dat de interviews hier en nu alvast beginnen.” Zonder oogcontact te breken, geeft ze de oefenpop nog een stomp. “Ben ik even blij dat ik in de gaten gehouden word.”
Onaangedaan stap ik dichterbij. Als mijn vermoeden klopt, is dit niet iets om luidkeels door de trainingszaal te zeggen - zelfs al lijkt er verder niemand te zijn. “Er was duidelijk geknipt in de uitzending van je Boete. Wat is daar gebeurd?”
Ik verwacht weer een snauw, maar het meisje blijft een seconde stil en knikt dan met een onheilspellende glimlach. “Wel, als ik wist dat je de juiste vragen ging stellen, had ik je niet zo afgekat.” Astraea kijkt naar de oefenpop, maar ik zie haar vlug de ruimte scannen. “Ze zeggen dat ik nogal recalcitrant was. ‘Onhandelbaar’. Ik had gewoon zo mijn twijfels bij de eerlijkheid van de trekking en die heb ik-” Ze stopt heel even, zoekend naar woorden. “- duidelijk uitgesproken.”
“Jij? Recalcitrant?” Ik glimlach. “Dat kan ik me niet voorstellen.” Ik kijk haar onderzoekend aan. “Wat heb je gedaan?”
Astraea zet haar meest onschuldige blik op. “Ik heb wat gescholden. Maar verder niks.” Ze weet de puppyoogjes niet lang vol te houden. “Tenzij je de gewonde vredebewaker meetelt - en het feit dat er vier nodig waren om me het podium op te krijgen.” Ze grijnst triomfantelijk. “Vijf, technisch gezien.”
Even denk ik dat ze bluft - ik kan me niet voorstellen dat het Capitool zoiets zomaar laat gaan. Maar met haar actie tijdens de openingsceremonie in mijn achterhoofd is het geen heel ongeloofwaardig verhaal. “Niet.” Ik fluit onder de indruk. Mijn observatie lijkt te kloppen: ze is ongecontroleerd en roekeloos - het is dom, maar ook erg dapper. “Ze moeten je wel heel graag in de arena willen omleggen, als ze je met meerdere van zulke stunts laten wegkomen.”
Astraea’s gezicht betrekt. “Tja,” antwoordt ze vlak. “We gaan zien hoe ver ze me laten gaan.” De holle blik in haar ogen maakt razendsnel plaats voor een ondeugende twinkeling. “En wat is deze dodenmars zonder een beetje sensatie?”
Dodenmars. Dat had het niet hoeven zijn, maar waarschijnlijk heeft ze het daar wel naar gemaakt met haar baldadigheid. “Sensatie breng je zeker,” zeg ik toegeeflijk. “Ik ben benieuwd wat je nog meer van plan bent.” Ik trek een wenkbrauw op en glimlach schuin. “Laat je niet kisten - niet te snel, in elk geval.”
Het levert me een peilende blik en een paar opgetrokken wenkbrauwen op, voordat Astraea met een scheve glimlach salueert en haar aandacht weer op de oefenpop richt.
“Ik ga de boel op slot gooien voor vandaag.”
Op de vredebewaker na ben ik de laatste in de trainingszaal. “Ik was net klaar,” knik ik, terwijl ik de loopband uitzet en haar naar de uitgang. “Hoe laat gaat de zaal morgen weer open?”
“Ik dacht dat Beroepstributen al goed voorbereid waren als ze hierheen kwamen?” grinnikt de vrouw. Ze toetst een code in op een wandpaneel. Er klinkt gezoem en een zachte klik als de deur op slot gaat. “De zaal gaat om acht uur weer open, maar zo vroeg hoef je er niet te zijn, hoor. De trainers komen om negen uur.”
Ik haal mijn schouders op, zeg haar gedag en neem de trap naar de vierde verdieping.
Tanicia veert onmiddellijk overeind als ze me ziet. “Ein-de-lijk. Nog even en ik was je gaan zoeken! Ik begon al te denken dat je van de honger van je stokje was gegaan.” Ze klapt haar puzzelboekje dicht, laat een bediende diner halen en gebaart ondertussen dat ik moet komen zitten. Mijn moeder neemt het hoofd van de tafel in beslag met een stapel papierwerk, een tablet en een chagrijnige frons. Ik ga aan de andere kant zitten. “Sorry, lieverd, wij hebben al gegeten,” verontschuldigt Tanicia zich. Ze schuift een stoel mijn kant op. “Ik wilde je ophalen, maar je moeder zei dat jij eerst je training af wilde maken.” Ze werpt een nijdige blik naar de overkant van de tafel.
Ik verstijf. “Delphine is niet mijn moeder,” mompel ik. “Ze lijken veel op elkaar, maar-”
Mijn moeder legt me met een handgebaar het zwijgen op. “De afspraak was dat jullie er voorlopig in mee zouden gaan, Tanicia,” snauwt ze kil.
De escorte is totaal niet onder de indruk. “De afspraak, Murene, was dat wij gaan overwegen wat nu de beste stap is - en dat we anderen tot die tijd niet op de hoogte brengen van jouw capriolen,” corrigeert ze met een overdreven vriendelijke glimlach. “Maar ik neem aan dat je dochter ondertussen op de hoogte was, dus dit lijkt me geen probleem.”
Het meisje van de bediening zet een dampend bord eten voor me neer en maakt zich zo snel mogelijk weer uit de voeten. Ik kan haar geen ongelijk geven - ik zou het liefste hetzelfde willen doen.
Mijn moeder reageert gelukkig niet op Tanicia’s opmerking, maar mijn opluchting verdwijnt als sneeuw voor de zon als haar aandacht naar mij verschuift. Met een onpeilbare blik duwt ze haar tablet onder mijn neus. Ze heeft een kleurrijke website genaamd TributesDaily geopend. De info over jouw favoriete tributen, verzameld op één plek, pronkt in grote letters bovenaan de pagina, maar het is de vetgedrukte kop die mijn aandacht trekt. Een relatie tussen een Beroepstribuut en een tribuut uit District 11. Het klinkt onwaarschijnlijk, maar toch is het zo!
Mijn eetlust is meteen verdwenen. Met een knoop in mijn maag, schieten mijn ogen over de regels.
Tributen konden niet eens wachten tot de privacy van hun vertrekken om elkaar uit de kleren te helpen.
Meerdere aanwezigen rapporteren gezien te hebben hoe Megalodon, de veelbelovende vrouwelijke tribuut uit District 4, de kleren van Bes uit District 11 aan het uittrekken was.
Mijn moeder kijkt me strak aan. “Wat heeft dit te betekenen?”
Reageer (4)
😂😂
and we OOP-- what? sorreh? Jerold spilled the tea, huh
gooi.haar.in.de.arena. gooi.haar.in.de.arena!
heh who said that?
RIP meg 2 dagen geleden
Jerold spilled the tea😔 en honestly waarschijnlijk was Tanicia zelf ook al like dit is sus bro
2 dagen geledenHaar in de arena gooien is enerzijds zo top en anderzijds eh alleen als Meg dan niet hoeft want having her mom there is absolutely going to kill her HAHAHA
0-10000000
Murene is offended
YESSSS you tell them. Poppaea Sabina kan wat van haar leren man 1 week geleden
Tanicia is niet voor niets een ouwe rot in het vak💅
6 dagen geledenJe kan dat anders ook hoor. Je hoeft niet op deze manier te leven!
Nu komt het!
lol
die ene spelmaker ook niet (Cornelius? idk)
ik heb nog nooit iets zo wholesome en dreigend tegelijk gelezen
Pak ze, Tanicia!
NIET DE TRIBUTESDAILY
Dit is geweldig! Ook gwn de letterlijke citaten, ik had niet gedacht dat ik ooit mijn adem in zou houden bij het lezen van een van die artikels 1 week geleden
HAHAHA ja dacht moet toch een beetje TributesDaily promoten hè
1 week geledenNatuurlijk wel, je moet een plan hebben en dat uitvoeren en grondig zijn dus altijd aan!!
Horatio lol love Horatio bro is very annoyed
Iknowww they do be very wholesome en dreigend
HAHAHA ja en sterker nog je adem aan het inhouden bij een artikel dat je zelf geschreven hebt lol
oeps that’s awkward. anyway thank you tanicia, the mom who stepped up
1 week geledenReal man en ze doet het stukken beter!! Maar ngl the bar is on the floor
1 week geleden