Proloog
“Doe het.” De toon van de vrouw was hard, onverbiddelijk.
“Maar-” Het meisje moest het proberen, ook al wist ze dat het zinloos was. Haar hand trilde. De sjofele straatkat die ze bij zijn nekvel vasthield, spartelde in haar greep en blies hatelijk. “Ik wil niet-”
“Het doet er niet toe wat je wel en niet wil,” viel de vrouw haar scherp in de rede. Ze keek op het meisje neer met ijskoude ogen. “Dit beest is een last. Een obstakel. Als je hem laat lopen, eet hij je avondeten op.” De vrouw bleef even stil om haar woorden te laten bezinken. “En, Meg, wat doe je met obstakels?”
“Uit de weg ruimen.” De woorden kwamen moeiteloos over haar lippen, als een ingestudeerde tekst, maar haar lichaam speelde het stuk niet mee. Haar hand trilde nog steeds, haar blik bleef neergeslagen.
“Precies. Dus doe wat je moet doen en verspil mijn tijd niet zo.”
Het meisje knikte kleintjes. Ze greep de kat steviger vast. Het magere beestje voelde fragiel in haar greep, maar gaf zich niet zomaar gewonnen. Hij klauwde en beet iedere keer dat ze haar andere hand in zijn buurt bracht. Ze hoefde niet opzij te kijken om te weten dat de vrouw iedere handeling nauwgezet volgde en ze kon haar oordeel voelen. Ze moest dit gewoon snel doen. Dan was het snel voorbij.
Het meisje slaakte een kreetje van pijn toen de scherpe nagels van de kat haar arm open haalde. Ze liet het beest los. De kat schoot er meteen vandoor, via de stapel vers gevangen vis, richting het raam. Zijn vrijheid was van korte duur. De vrouw was sneller. In de seconde dat de rode kater langs haar wilde glippen, griste de vrouw hem bij zijn nekvel van de grond. Zonder het oogcontact met het meisje te verbreken, draaide ze het dier de nek om. Het slappe, levenloze lijfje gooide ze vlak voor de voeten van het meisje op de grond. “Aarzeling is fataal, Meg. Als dit de Hongerspelen waren geweest, zou dit soort geklungel je jouw leven hebben gekost - nu kost het je alleen je avondeten. Denk daar maar goed over na.” Ze gaf het meisje nog een minachtende blik voordat ze zich omdraaide en het boothuis uitliep. “We proberen het morgen weer.”
Reageer (5)
Jezus Ilse, i know this is a hunger games fic but no need to go that John Wick with the prologue damn
2 weken geledentru tho. The Aderyn Foundation approves this lesson.
Hey ik schrijf eindelijk een keer een beroeps, better give the girl some trauma
2 weken geledenMeg en Adey waren vast een power duo geweest man doodeng
Neee
(
2 weken geleden
(((((((((((
2 weken geledenhoe oud is meg hier ook??? give this baby a childhood
Iknowwww maar nope met een jaar of 8 ben je absoluut wel oud genoeg om te oefenen met moord
2 weken geledenunironically, the Tristan Foundation (my assassin MMC in mijn manuscript) also approves of that last message. or maybe it's his evil uncle who approves, ANYWAY, 8 is peerrrrrfectly fine to start out with murder
2 weken geledenMaar waarom dacht ik, wow dit is echt zielig en niet oké, arm dier? Het is letterlijk een training om de Hongerspelen te winnen aaah
2 weken geledenHet is ook echt zielig en niet oké whoops maar tja je moet overal op voorbereid zijn
2 weken geledendit is crazy???? arme kat arme meg
2 weken geledenIknowww no real winners here
2 weken geleden