Morning after

De volgende dag wordt ik wakker en ga rechtop zitten. Huh? denk ik bij mezelf, waarom ben ik hier? Ik kijk naar beneden en zie George liggen. Ohnee we zijn vast in slaap gevallen! Het is 8 uur zie ik op de klok. 'George!' fluister ik,' george! en ik geef m een duwtje, wordt wakker!' hij kijkt, nogal slaperig, op. 'Kom op,' zeg ik 'als we nu teruggaan naar onze slaapzalen merkt niemand dat we hier hebben geslapen' 'Oké' zegt hij, en springt op. Hij loopt met me mee naar de trap van de meisjesslaapzalen en fluisterd: 'niemand vertellen dus?' 'Nee' zeg ik, 'doe maar niet. Maar we moeten opschieten, hé ik spreek je snel weer he'. zeg ik en ik loop de trap op. Ik geef hem nog even lachend een luchtkusje en daarna draaien we ons om en loop ik naar mijn slaapzaal, waar ik snel me uitkleed, in bed ga liggen, en even nadenk. Wat was het dom van ons, in elkaar armen in slaap vallen in de leerlingenkamer! maar het was eigelijk ook wel fijn... maar stel dat iemand ons gevonden had, dat zou een roddelramp zijn geweest! Ach, niemand heeft wat gemerkt en ik heb gister een leuke avond gehad, daar gaat het om.
Tijdens het ontbijt kijkt Angelique me vragend aan. 'Later' zeg ik en ze knikt begrijpend. Katja is zoals gewoonlijk te laat maar die zie ik later wel. Ik zeg gedag tegen Angelique en loop alvast naar mijn les, zij heeft nu kruidenkunde. Aangekomen bij dreuzelkunde ga ik zitten en vijf minuten te laat komt Katja ook binnen. Ze komt naast me zitten en nadat ze haar smoesje aan de professor heeft verteld krabbelt ze op een papierte: Wat was dat nou gisteravond? Wie was die jongen, en wat is er met hem dat je de hele avond niet meer naar ons omkijkt? Ik pak haar ganzeveer en schrijf eronder: Die jongen is George, en hij is echt suprtof! Sorry dat ik niet naar jullie toekwam, maar ik had zo'n lol met hem en wie weet wanneer ik hem weer spreek he, misschien duurt dat wel een maand:P en toen jullie gingen slapen was ik nog niet moe.. Ik schuif het briefje naar haar toe en glimlachend leest ze het. Ze grijpt de ganzeveer terug en schrijft: ja maakt niks uit joh, als jij maar blij bent maar ik bedoelde: vind je hem nou leuk of niet?!? Ik pakte langzaam de veer, en schreef op: Ik weet het niet.. hij is zeker super aardig maar of het meer is... Ik ben wel in zijn armen in slaap gevallen, haha. Het was al laat en we werden nog slaperiger door het vuur, en toen ben ik in slaap gevallen in zijn armen, de volgende ochtend werd ik wakker en zijn we snel naar onze slaapzalen gegaan. Ze is zo nieuwsgierig dat ze het allemaal al leest voor ik het afgeschreven heb, lachend zegt ze: 'En wij merkten helemaal niks!!' We kletsen nog wat verder op papier, en als de professor onze richting op loopt omdat we niet opletten mompel ik snel een bezwering en heb papiertje verbrandt.
Tijdens de lunch vertel ik Angelique alles ook, en zij en Katja vinden het helemaal geweldig. Zij denken allebij dat ik over mijn oren verliefd ben door deze leuke jongen, maar ik twijfel nog. Ten slotte ken ik hem ook pas een dagje, en misschien spreek ik hem wel nooit meer denk ik. Misschien vond hij het gister avond helemaal niet zo leuk als ik het vond, of misschien heeft hij wel een vriendin! Maar als ik na de lessen in de bibliotheek mijn huiswerk te maken, die leraren geven je ook niet één dagje rust! , komt er een papieren vogeltje op me afgefladdert en gaat op mijn tafeltje zitten. Ik pak haar in mijn hand en vouw haar uit. Op het papiertje staat: hee Angela! ik vond het gister super gezellig, heb je zin om na het eten een wandeling rond het meer met me te maken? Kom na het eten dan naar lokaal 03, die is niet in gebruik, tegenover de grote zaal. -George.
Glimlachend kijk ik om me heen, maar ik kan george nergens zien. Nou, als hij toverkunst gebruikt voor contact, denk ik, dan kan ik dat ook. Ik schrijf: tot dan! xx angela.- op het papiertje en verander het in een uil. Ik spreek fluisterend nog een bezwering uit en zeg dan met een duivels glimlachje tegen de uil: naar george wemel.