Matix
Matix
Laatst online: -
Voornaam:
Marianna
Status:

Woonplaats:
Stoel Voor De Computer
Leeftijd:
29
Hobby's:
Volleybal, computeren, verhalen schrijven :)
Anouk Is Mijn Raar Gevalletje 
Joyce Is Mijn Dinnetje
Sharona Is Mijn Lief Dingetje
Annissa Is Mijn Super Agent
Saébel Is Mijn Badeend

Joyce Is Mijn Dinnetje

Sharona Is Mijn Lief Dingetje

Annissa Is Mijn Super Agent

Saébel Is Mijn Badeend

Ik lees nu momenteel: 172 story's
http://www.formspring.me/MatiixAsk me anything
LiveTodayLookForwardToTomorrowAndDon'tForgetToSmile
Geregistreerd:
1 decennium geleden
Laatst on-line:
6 jaar geleden
Tijd on-line:
35 dagen, 9 uur, 23 minuten, 37 seconden
Pageviews:
44313 [24 uur]
Aantal quizzen:
1
Aantal stories:
5
Aantal polls:
5
Aantal gedichten:
0
Aantal lijstjes:
0
Aantal hoofdstukken:
153
Quizzen ingevuld:
4966
Hoofdstukken gelezen:
14540
Reacties geplaatst:
3922
GB berichten:
3734
Forum berichten:
Gastenboek (4053)
'Oh nee he' zei Tom kreunend, 'Nu gaan ze er alweer van door.'
1 decennium geleden'Laat ze gaan,' zei Bill.
'Wat?! Wij moesten ze 4 uur bezighouden en nu mogen ze gaan?'
'Ja, want alles staat thuis klaar,' zei Bill.
Tom zuchtte. 'En daar kom je nu mee?'
'Waarmee?' vroeg Bill.
'Dat je thuis iets ging doen.'
'Ja, want anders kwam jij ook alleen maar achter me aan.'
''t Zal wel.'
Ondertussen waren agent M en agent X 3 straten verder aangekomen. 'Volgen ze ons nog?' vroeg ik.
'Volgens mij niet', zei ze.
'Oke. Heb je dorst?'
'Een beetje.'
'Kom dan gaan we dit café binnen.'
'Oke.'
samen stapte we in het cafe.
'Wat o nee? Waar was je Bill!' zei ik.

1 decennium geleden'Dat is geheim.'
'Ik ben het zat met al jullie geheimpjes, hoor. En laat me los, want ik krijg koppijn.' meteen lieten 2 handen me op de grons zetten. Eindelijk.
'Shhh,... rustig maar,' zei Bill.
Hij kwam rustig op ons afgestapt.
'Bill, ga weg. Pliese?'
'Nee.' zei hij kortaf.
'Come on, je spelletjes zijn niet meer leuk. We maakten ons heel veel zorgen.'
'Ohnee? Vinden jullie het niet leuk?' hij kreeg een grijns op zijn gezicht.
'Nee Bill, en kijk niet zo eng'
Stapje voor stapje kwam hij dichterbij, en hij had iets in zijn hand. Wat het was kon ik niet zien, maar toen zag ik het....
Oke, nu ben ik echt ff weg x'D
xxx.
'Laat me los, eikel!' schreeuwde ik.
1 decennium geleden'Echt niet,' zeiden Tom&Georg tegelijk.
'Laat me godverdomme nou gaan!' schreeuwde je, deze keer nog wat harder.
'Wat denk jij, Tom?' vroeg Gustav aan hem.
'Ik denk dat we ze gewoon voor altijd vasthouden, ze zeker niet laten gaan.'
'Zeker niet,' zei een andere stem.
Ik herkende die stem.
Meteen keek ik achteruit.
Daar stond een gedaante, ik kon hem niet helemaal zien door het licht van de straatlantaarn.
Maar hij was lang, slank en had een mooi hoofd.
Maar ééntje zag er zo uit, en dat was...
'Of we blijven kosten wat het kost hier zitten. Totdat ze ons de waarheid vertellen.'
1 decennium geleden'Dat kan ook,' fluisterde ik terug.
Beide lieten we ons op de stoeprand neerploffen.
'Huh?' zei Tom.
'Ja Tomsel, jullie kunnen ons nu alles zeggen, maar we gaan niet verder.'
Tom slaakte een diepe zucht.
'Oke dan.'
'Tom, wat doe je~!' siste Andreas.
'Ja, wat? Ik heb toch geen andere keus.'
Plots kreeg Tom een smsje.
Ik gritste zijn telefoon uit zijn handen.
'Sms ontvangen van Bill.' - stond er.
'Ahhh,, eens even kijken wat Billa je gestuurt heeft.' zei ik.
'Nee, pliese, geef terug.' zei Tom.
Ik las de sms, en het verbaasde me wat er stond... `Tom....
'Zijn we er bijna?' zeurde Tom.
1 decennium geleden'Weet ik veel. Wij moesten mee.'
'Waar gaan we eigenlijk heen?,' hoorde is Georg tegen Gustav fluisteren.
Meteen draaide we ons om.
'Wáát? Dus jullie doen gewoon maar wat. Waarom moeten jullie dit van Bill doen?'
'Ja sorry hoor, we doen ook maar wat ons gevraagd is ' begon Tom. 'En hé, dit moeten we niet van Bill doen.'
'Als jullie nu niet de waarheid gaan spreken, bel ik hem op hoor,' zei ik, met mijn telefoon omhoog.