Matix

Gastenboek (4053)

• uncommon

  'Willen we dat?' vroeg ik aan mijn collega.
  'Hmm... ik niet. Jij?'
  'Ik ook niet.'
  'KIDDO'S. ZEG DAN WAAR JULLIE HET OVER HEBBEN,'zei Tom, misschien iets te hard.
  'Wordt Tom ongeduldig?' zei ik.

  1 decennium geleden
• uncommon

  'Niks Bill.' zei ik. 'Maar ik denk het wel,' zei ik hardop.
  'Ja?'
  'Jij van niet dan?'
  'Ik weet niet. Ik heb ze nog nooit allebei gezien.'
  Nu proeste ik het uit.
  'Misschien moet je daar ook blij om zijn!'
  'Snap jij het nog? ' vroeg Bill aan Tom. 'Nee, eigenlijk niet,' zei Tom.
  'Misschien moeten we ze eens beide opmeten, of naast elkaar zetten.'
  'Misschien wel.'

  1 decennium geleden
• uncommon

  'waarover moeten we het dan gaan hebben?' fluisterde ik.
  'Geen idee. Maar het moet wat zinnigs zijn.'
  'Indeed.'
  'Ik vraag me nog steeds af wie ons zal uitbetalen.'
  'Ik ook, maar ik denk niet dat het Bill is.'
  'Denk ik ook niet, eerder Tom. Ik zie hem al helemaal in een pak zitten, in een klein kantoortje waar het ruikt naar inkt en veel te erge parfum.'
  'Ja, haha' we moesten beide lachen.
  Bill en Tom keken ons raar aan.
  'Wat nou?' zei ik onder het lachen door.
  'Waarom fluisterde jullie zo? ' vroeg Bill.
  'Omdat jullie het ook doen ?!'

  1 decennium geleden
• uncommon

  Tom lachtte. Het was geen gewone lach. Het had iets.... misterieus? Gemeens? Ik weet niet wat het juiste woord is.
  Bill zag wanhopig.
  'Zeg het ze nou,' zei hij tegen zijn wederhelft, die nog steeds alleen maar kon grijnzen.
  'Waarom dat?'
  'Omdat ik het anders vertel, maar dan een ergere versie. En dat vertel ik van je dagboek dat je vroeger had!'
  Bill was nu de gene die grijnsde, want Tom had een verschrikt gezicht.

  1 decennium geleden
• uncommon

  ´Tom, ik snap je niet o.o´
  ´En ik ook niet, hoor.´
  ´En ik al helemaal niet!´ zei Bill er achter aan.
  ´Laat ook maar.´ zei hij, en zette een voet in het water.
  ´nee, nu wil ik het weten ook.´ zei Bill.
  Tom zette zich in het water.
  ´Kom dan hier.´ zei Tom.
  ´Waarom?' zei Bill.
  'Dan kan ik het je zeggen.'
  Bill liet ons los. We trokken een sip gezicht. Hij gaf ons beide een kusje op de wang, en "dreef" toen naar Tom toe. Hij ging naast zijn broer zitten en bracht zijn oor naar Toms gezicht.
  Tom fluisterde iets in Bills oor, maar bleef ons aankijken. Na een minuut of twee was hij klaar, en Bill lachte zijn broer uit.
  'Wat nou?' zei Tom.
  Intussen waren ook de anderen al de kamer ingekomen.

  1 decennium geleden