• De stelling van deze week luidt:
    De trope ‘enemies-to-lovers’ wordt te vaak gebruikt en is zelden goed uitgewerkt

    (dit is niet mijn mening, ik plaats alleen de stelling)


    Het roddelblad in mij zit gelijk te roepen, 'Girl, spill the teaaaa!' - Maxime

    Soms is het ook gewoon oké om clichétropes te hebben waar je als lezer niet teveel over moet nadenken. Ik lees vooral om de dagelijkse stress te vergeten en dan hou ik wel van niet hoogstaande verhalen waar ik vooral een glimlach uithaal.

    Maar ik ben ook een sucker voor Hallmark style kerstfilms. Don't come for me.

    [ bericht aangepast op 15 april 2026 - 2:04 ]


    We will not be quiet, Stonewall was a riot!

    Jein. Ik ben van mening dat het te vaak onnodig wordt gebruikt, omdat het zo'n populaire trope is. Ik hou zelf van de banter en bitching tussen de enemies en dat je al van mijlenver kan zien dat ze toch feelings hebben (Divine Rivals be like), maar ik heb inmiddels ook boeken gelezen die het er onnodig in donderen om die trope maar te hebben of het slecht uitvoeren. Enemies to lovers hoeft niet te betekenen dat hij haar de huid volscheldt en ermee wegkomt. Of dat hij haar de nickname 'prisoner' geeft, wtf is dat voor koosnaampje.

    Ben er zelf fan van of gewoon van slight dislike/'ik wil niet met jou omgaan' naar lovers. Bijvoorbeeld in kader van sunshine vs broody character, dat broody echt zoiets heeft van 'ugh, waarom moet je je zo gedragen?', maar stiekem toch een deurtje open zet in zijn/haar hart. Het is een cliché, maar het is populair met een reden. Alleen zoals met alles door de snelle self-publishing industrie, social media marketing en oversaturatie van de markt, wordt het ook vaak niet zo goed uitgevoerd of uitgeschreven en dat is wel een beetje jammer.


    It finally happened - I'm slightly mad! ~ Queen

    Oh, ja, heel erg mee eens. Het is echt één van mijn favoriete tropes maar ik vind het maar zo'n 5% van de keren dat ik het lees interessant uitgewerkt. Vaak begint het al in hoofdstuk 1 met 'hij is een lul maar zoooo sexy, ugh waarom is hij zo sexy blablabla'. Maar een écht vijandschap met diepgewortelde haat (om een goede reden) kom ik eigenlijk maar weinig tegen. Dus ja: wordt heel vaak gebruikt en is zelden goed uitgewerkt (maar de boeken waar het wel goed is uitgewerkt zijn dan ook meteen favoriet ;p)


    Every villain is a hero in his own mind.

    Ringwraith schreef:
    Oh, ja, heel erg mee eens. Het is echt één van mijn favoriete tropes maar ik vind het maar zo'n 5% van de keren dat ik het lees interessant uitgewerkt. Vaak begint het al in hoofdstuk 1 met 'hij is een lul maar zoooo sexy, ugh waarom is hij zo sexy blablabla'. Maar een écht vijandschap met diepgewortelde haat (om een goede reden) kom ik eigenlijk maar weinig tegen. Dus ja: wordt heel vaak gebruikt en is zelden goed uitgewerkt (maar de boeken waar het wel goed is uitgewerkt zijn dan ook meteen favoriet ;p)


    Dit, 100%


    "A ship is safe in harbor, but that's not what ships are for"

    Oh zeker. Vijf jaar geleden kon ik er nog wel vanuit gaan over het algemeen dat een verhaal beschreven als "enemies to lovers" up my alley kon zijn, maar nu gaat dat gewoon niet meer. It got flanderized entirely atp. Wat ik ontzettend jammer vind, want een haat relatie die toch wel als een beetje vreemd en romantisch leest/compatible enemies is iets waar ik van houd, en enemies to lovers zou daarvoor ideaal moeten zijn, but it isn't. Consequenties van wanneer een trope te populair wordt I guess.


    "I have love in me the likes of which you can scarcely imagine and rage the likes of which you would not believe."

    Ik heb deze stelling geplaatst, maar het is toevallig ook mijn mening hahaha.

    Ringwraith schreef:
    Oh, ja, heel erg mee eens. Het is echt één van mijn favoriete tropes maar ik vind het maar zo'n 5% van de keren dat ik het lees interessant uitgewerkt. Vaak begint het al in hoofdstuk 1 met 'hij is een lul maar zoooo sexy, ugh waarom is hij zo sexy blablabla'. Maar een écht vijandschap met diepgewortelde haat (om een goede reden) kom ik eigenlijk maar weinig tegen. Dus ja: wordt heel vaak gebruikt en is zelden goed uitgewerkt (maar de boeken waar het wel goed is uitgewerkt zijn dan ook meteen favoriet ;p)


    Dit is het precies ook. Like, come on. Je roept opnieuw en opnieuw dat je zijn bloed wel kan drinken, maar wat je vooral bedoelt is dat je er helemaal down voor bent om het dan zn abs af te likken omdat hij zo ontzettend hot is. Maar je haat hem. Echt!!! Maar hij is zoooo hot.

    [ bericht aangepast op 16 april 2026 - 19:04 ]


    Het roddelblad in mij zit gelijk te roepen, 'Girl, spill the teaaaa!' - Maxime

    Ringwraith schreef:
    Oh, ja, heel erg mee eens. Het is echt één van mijn favoriete tropes maar ik vind het maar zo'n 5% van de keren dat ik het lees interessant uitgewerkt. Vaak begint het al in hoofdstuk 1 met 'hij is een lul maar zoooo sexy, ugh waarom is hij zo sexy blablabla'. Maar een écht vijandschap met diepgewortelde haat (om een goede reden) kom ik eigenlijk maar weinig tegen. Dus ja: wordt heel vaak gebruikt en is zelden goed uitgewerkt (maar de boeken waar het wel goed is uitgewerkt zijn dan ook meteen favoriet ;p)


    Dit. Maar dan is het niet mijn favoriete genre. En ik vind het ook irritant als de haat gebaseerd is op een misverstand dat met één gesprek is opgelost. Maar dat gesprek wordt elke keer weer uitgesteld en uitgesteld, tot het einde van het boek of iets alweer escaleert.


    If you want the rainbow, you gotta put up with the rain

    Catan schreef:
    (...)

    Dit. Maar dan is het niet mijn favoriete genre. En ik vind het ook irritant als de haat gebaseerd is op een misverstand dat met één gesprek is opgelost. Maar dat gesprek wordt elke keer weer uitgesteld en uitgesteld, tot het einde van het boek of iets alweer escaleert.


    O ja vreselijk. Of als ik de reden om de ander te haten gewoon dom vind XD


    Every villain is a hero in his own mind.

    Leodh schreef:
    Ik heb deze stelling geplaatst, maar het is toevallig ook mijn mening hahaha.

    (...)

    Dit is het precies ook. Like, come on. Je roept opnieuw en opnieuw dat je zijn bloed wel kan drinken, maar wat je vooral bedoelt is dat je er helemaal down voor bent om het dan zn abs af te likken omdat hij zo ontzettend hot is. Maar je haat hem. Echt!!! Maar hij is zoooo hot.


    Letterlijkkkk. Zo jammer ook want een obsessieve haat relatie heeft dit soort commentaar niet perse erbij nodig om een romantisch randje te hebben, het is zo'n overkill en zorgt ervoor dat het verhaal al snel als een porn set-up voelt. Ook zonder aan te wijzen dat je iemand sexy vindt is de intensiteit van daadwerkelijke haat, als het goed geschreven is, al ietwat intiem in en op zichzelf. I mean, otherwise ships between literal enemies who never reconcile in canon or verbalize sexual attraction wouldn't be as popular as they are lol. Envious admiration and passionate anger already read as conflicted attraction in and of themselves in some cases and should be more than enough, but noooooo we gotta beat the reader to death with unsubtle foreshadowing rather than letting the characters ease into the emotion 🫠


    "I have love in me the likes of which you can scarcely imagine and rage the likes of which you would not believe."

    Ik heb echt een pesthekel aan romantische boeken als ik eerlijk moet zijn… vind enemies-to-lovers vaak ook extreem voorspelbaar.

    Maar, ik las 1 of 2 jaar geleden het boek 'Podiumbeest' van Marjon Weerink gewoon puur omdat een vriendin van mij in een beauty&the beast musical zou spelen en dat toevallig ook in dat boek voorkwam.

    En damn. 5*. Die opbouw en de karakters vond ik dus wel echt heel goed. Ja, enemies-to-lovers maar woah wat een goed boek


    so if you care to find me, look to the western sky, as someone told me lately: everyone deserves a chance to fly

    Ik kom dit zelf eigenlijk nagenoeg niet tegen. :')


    Tijd voor koffie.

    Zaalvoetbalclub schreef:
    Ik kom dit zelf eigenlijk nagenoeg niet tegen. :')


    Dit! Ik kan eigenlijk niet direct een voorbeeld bedenken van boeken die ik in de afgelopen jaren heb gelezen.


    Omnia mutantur, nihil interit