Deels wel, deels niet. Ik ben van mening dat een goed geschreven verhaal niet lijdt onder spoilers. Een plottwist kan nog steeds schokkend en ongelooflijk zijn als je al wist wie de echte moordenaar was; je wist immers nog niet hoe, en waarom. Om deze reden zijn tropes ook prima populair in plaats van per definitie verafschuwd. Ook als we weten dat er straks maar één bed gaat zijn in de herberg, zijn we nog steeds mokerenthousiast. Alles draait om de hoe-dan en hoe deze personages om zullen gaan met de twist. Het verhaal draait om de personages, en de personages make it worth telling. Een spoiler verandert daar niet zoveel aan, en, een spoiler verandert ook niets aan hoe mooi het verhaal ons naar de spoiler toe brengt. Daarom herlees ik ook met plezier boeken. Ik kan prima van een verhaal genieten als ik al weet hoe het gaat. Het "nieuwe" is niet de mooi-factor.
Tenzij... je je verhalen slecht schrijft. Sommige plottwists bestaan eigenlijk alleen voor de shock-factor. Een twist die je niet zag aankomen... omdat het ook niet per se logisch past in het verhaal. Zulke twists zijn alleen leuk omdat je het nog niet kende en daarna is er vrij weinig meer aan.
Ik had dit vooral heel erg met Avengers: Infinity War & End Game. Veel twists die voor mijn gevoel er alleen inzaten voor de wow-factor, niet omdat het plotinhoudelijk zo fantastisch was. Red Skull bij de Soul stone bijvoorbeeld. Eerste keer kijken: "WOWWTF". Tweede keer kijken: "Oké daar issie weer. Doet verder niet zoveel."
Het roddelblad in mij zit gelijk te roepen, 'Girl, spill the teaaaa!' - Maxime