Via schreef:
Hee, wat leuk om te zien dat er zoveel reacties zijn!! Het lijkt me oprecht erg leuk en gezellig om samen te schrijven en een plot en dynamieken gezamenlijk uit te werken. Sorry voor mijn eigen late reactie.
Ik hoop dat jullie het oké vinden dat ik even vanuit mijn schrijfvoorkeuren en interesses vertrek; ik ben wel benieuwd of jullie dat delen (of juist niet fijn vinden!), even geciteerd uit een eerder topic van Merrin:
De RPG van mijn dromen lijkt - vermoed ik - op een goedlopende ORPG. Ik vind het juist fijn als anderen hun personages uitgebreid uitwerken (juist vooral als je daarin duidelijk kunt lezen hoe hun verleden ze gevormd heeft!) zonder het een random werkje van onsamenhangende feiten te maken en ik zou kortere posts ook prettig vinden in een RPG. Dat houdt het dynamisch en maakt dat je snel kunt schakelen. Voor mij is kwantiteit niet per se kwaliteit, en ik zorg (voor zover ik dat zelf kan beoordelen) er altijd voor dat degene met wie ik schrijf genoeg heeft om mee te werken.
Ik heb ook gemerkt dat het (voor mij) belangrijk is dat er voldoende personages in een (O)RPG bestaan die stelling durven te nemen, met name als er conflicten in de setting zijn verwerkt. Überhaupt is het fijn als er uitgesproken personages zijn. Ik heb namelijk in een paar verhalen die om conflict draaiden gemerkt dat als er te veel personages zijn die geen gevolgen ondervinden van hun keuzes of van wie de verhaallijnen voornamelijk betrekking hadden op interpersoonlijk drama dat doorgaans losstond van de conflictsituatie of setting dat de setting en daardoor het verhaal soms ook betekenisloos kan voelen, en dat is zonde. Dat is misschien niet voor iedereen, maar ik wil in een RPG graag dat verhaallijnen actief verweven zijn met de setting. Drama en conflict hoort voor mij voort te komen uit de combinatie van het personage met de setting. In dat opzicht bestaat mijn gedroomde RPG uit personages die keuzes durven te maken, die niet door iedereen aardig gevonden hoeven te worden én dat de setting actief gebruikt wordt in het schrijven.
Ik vind niet dat personages met alle andere personages een uitgebreide backstory hoeven te hebben, maar ik vind het zelf wel belangrijk om dat per persoon te bespreken en daar enigszins meegaand in te zijn. Ik heb gemerkt dat als relaties zeer ongelijk verdeeld zijn, dat vaak geen goed begin is. Verder vind ik het júíst leuk in een RPG als relaties verweven met elkaar raken: wat betekent de band tussen A en B voor de band tussen A en C?
Tot slot: wat ik voor mijn eigen schrijfplezier cruciaal vind is dat er onderwerpen en met name thematiek in voorkomen die me tot de verbeelding spreken. Als het een RPG is waar een groot conflict aan ten grondslag ligt, verken ik in mijn schrijven graag meerdere facetten van zo'n thema, en die haken (voor mij) dan vaak in op thema's als moraliteit, rechtvaardigheid, wat het betekent om mens te zijn in een bepaalde tijd of situatie, waar verantwoordelijkheid begint en eindigt.
Hoog op mijn verlanglijstje om te schrijven staan in ieder geval nog een setting rondom Detroit: Become Human, dark academia en een mysterie.
- Respect als je dit boekwerk hebt doorgelezen! Het idee wat Frisk opperde, over een cult - zoiets lijkt me ook heel erg tof om over te schrijven!
Ik sluit mij helemaal aan bij de relaties en hoe die ook invloed hebben op elkaar. Dat zou ik echt graag nog wat meer willen zien want dat beïnvloedt elkaar zo erg!
Nou gaat bovenstaande natuurlijk over jouw voorkeuren, maar ik vind het toch lastig als er verwachtingen zijn van bepaalde soort personages. Het legt een soort druk op, terwijl het creëren van personages voor mij toch iets is waar ik graag vrijheid in wil hebben om het naar mijn smaak te doen. Ik wil toch een beetje vasthouden aan het comfort (al is het natuurlijk ook goed om regelmatig buiten de comfortzone te gaan). Alleen als er qua personages dan dus een wens is dan krijg ik een beetje het idee alsof andere personages minder goed zijn. But might be my insecurity talking!
Idem dito voor het eerder genoemde matchende schrijf stijlen. Samen schrijven is toch een stukje van jezelf blootstellen en het zou het voor mij lastiger maken (lees, me stress geven ipv plezier) als ik weet dat een ander bepaalde eisen heeft.
Detroit become human ken ik nog niet, dark academia is altijd fijn (murder mystery?)! Dystopia vind ik ook altijd nog fantastisch 👌🏼
@Hollander jouw idee van The Raven Boys vind ik ook heeeeel erg interessant!
Adventurer at heart, but oh how she loved to be home
