written bij loulou1997

'Papa, papa!' blijft ze steeds maar gillen. Ze huppelt vrolijk door de kamer terwijl ze wild met haar korte armpjes in de ronte zwaait. Ik ben blij dat ik 5 jaar geleden deze keuze heb gemaakt.
'Papa! Kijk' gilt ze blij en ze wijst naar buiten. Ik kijk zoals ze wilde naar buiten en zie de wereld langzaam wit worden. Dikke sneeuwvlokken dwarrelen naar beneden.
'Mooi papa! Mooi!' kraait ze.
'Ja Fayline, heel mooi' zeg ik vrolijk. 'Zullen we naar buiten gaan?'
Wild knikt ze met haar hoofdje. Ik kijk in haar mooie bruinen ogen. Ze rent naar de gang en doet haar mutsje op en haar winterjas aan. Ik volg haar naar buiten.
Ze springt in een hoop sneeuw en komt gillend weer eruit.
'Koud! Koud!' gilt ze. Ik glimlach. Ik hou echt van haar, heel veel. Ik kan me niet voorstellen dat het ooit minder word.

Reageer (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen