Staf || Zes

Gellert en Albus hadden elkaar de hand geschud.
'Waar kom je vandaan, Gellert?' vroeg Albus met een oprechte belangstelling in zijn stem.
'Ik ben na mijn school hier naartoe gekomen om mijn tante te bezoeken,' antwoordde Gellert. Hij vond het niet nodig om deze jongen zijn hele geschiedenis te vertellen. Het ging hem immers niet zo veel aan.
Hij zag dat er een meisje de kamer binnenkwam lopen. Ze droeg een simpel gewaad en zag er nogal onnozel uit. Toch had ze een onschuldig gezicht, maar Gellert wist niet goed wat hij van haar vond. Ze was erg jong.
'Dit is mijn zusje Ariana.' Albus stelde haar en Gellert aan elkaar voor.
Gellert knikte haar toe en schonk haar een glimlachje, waarop ze weer vertrok. Waarschijnlijk dat ze even was komen kijken wie er op bezoek waren, dacht Gellert.
Nadat hij zijn verhaal over zijn school had afgerond, verplaatste Gellert het gespreksonderwerp naar Albus, die hem vertelde dat hij was afgestudeerd en nu voor zijn gezin zorgde, omdat hun beide ouders al overleden waren. Hij sprak er over alsof het niet veel voorstelde en dat dat normaal was voor een doorsnee tovergezin. Gellert vroeg zich af of hij iets verborg, maar hij mocht niet klagen, natuurlijk. Hij had immers ook iets over zijn verleden verzwegen.
Toch mocht hij Albus wel en algauw verkozen ze de privacy in Albus' slaapkamer boven de woonkamer, waar Gellert een hoop boeken, rollen perkament en instrumenten tegemoet kwam.