013

'Je doet maar...' mompelde m'n slaperige moeder. Ik gaf m'n moeder een knuffel en rende naar beneden terwijl ik nog een broodje snel opat. Ja, ik ben een vrouw, dus ik kan twee dingen tegelijk. Ik haalde snel een borstel door mijn haar en deed de deur open toen Stefan aanbelde. Of een moordenaar. Maar ik ga ervan uit dat het Stefan was. Ik draaide me direct om om m'n tanden te gaan poetsen. 'Hoi.' mompelde Stefan. Mooi, geen moordenaar. Ik mompelde iets onder het tanden poetsen door. Het klonk waarschijnlijk als 'hupmdioukjd'. Ik spoelde m'n mond. 'Wat is er nou?' zeurde ik. 'Vertel ik wel bij Damons huis.' 'Heeft hij dan een huis?' mompelde ik. Stefan knikte. Hooghorende halfengel. En dat was beledigend bedoeld. Ik rukte mijn jas van de kapstop en stapte, wat eleganter dan de eerste keer, op zijn motor. 'Laten we dan maar gaan.' zei ik. Stefan stapte ook op zijn motor en we reden er met een noodgang vandoor. Na een tijdje kwamen we aan bij een enorm landhuis. Tja, dat krijg je ervan als je met 100 km/h rijdt. En ze leefden nog lang en gelukkig, behalve Stefan, die is dood. 'Is dit Damons huis?' vroeg ik verbaasd. 'Ja.' zei Stefan kortaf. Hij trok me van zijn motor af en trapte het hek open. Hoezo, chagrijnig? Ik zuchtte en liet me meesleuren. Na een verschrikkelijk grote tuin vol appelbomen kwamen we aan bij een verschrikkelijk grote deur. Hoeveel geld had Damon wel niet? Damon deed de deur al open en Stefan trok me naar binnen. 'Sit.' beval Damon, en hij wees naar een bank. 'Hi Damon! Nice to see you too! And thanks, I'd love to have a seat.' Ik rolde met m'n ogen. Ik kon er toch ook niks aan doen? Ik ging zitten en Damon en Stefan keken elkaar gestresst aan en begonnen wat te fluisteren. In het begin verstond ik helemaal niks van wat ze zeiden, maar ze begonnen stukje bij beetje harder te praten. Ook leek het net of de vogels harder begonnen te fluiten. '... but how does she know this!' siste Damon. 'Thruér decided to change faith and told her in a vision.' fluisterde Stefan terug. Wacht, dus ik had gelijk? Mijn dromen zijn wel logisch! Soort van. Behalve die van het grasmaaien met een nijlpaard. 'The risk of her knowing this is too big, Stefan!' 'She is my girlfriend Damon. Thruér must have has his reason to do this, so let it be.' Aaahw, Stefan noemde mij zijn vriendin! Wat lief.. Okay Jade, focus op je visioen/droom, niet op Stefan. Hoewel het wel heel gezellig was op Damons feest. FOCUS! Damon keek van mij naar Stefan en weer terug. Zijn irritatieniveau leek een beetje te zakken. Ze draaiden zich allebei naar mij toe: 'Sorry, we have been acting like complete assholes, Jade.' zei Damon. 'I know.' zei ik. 'But we have good reasons for it and...' Ik onderbrak hem: I should be angry. A freaking dragon kept me out of my sleep, and now I have a tattoo of a feather on my shoulder!' Ik begon steeds harder te praten. 'I'm hungry and thirsty and it's eight o'clock in the morning. I am grumpy and you are being complete assholes. And I don't even have tomatosoop ar a good explanation why this is happening.' Ik was opgestaan en schreeuwde nu half. Stefan en Damon keken me aan alsof ik het laatste koekje had opgegeten. 'So just tell me what is happening!' Normaaal gesproken was ik niet zo snel boos, maar het was 8 uur 's ochtends en ik heb altijd een enorm ochtendhumeur. Ik ging chagrijnig weer op de bank zitten. Stefan en Damon draaiden hun hoofden naar elkaar. Do you have soup?' vroeg Stefan. Damon knikte. 'Go get it.' Damon rende naar de keuken en ik hoorde pannen rommelen. Ze wisten wel hoe mij blij te krijgen. Stefan ging voorzichtig naast me zitten. 'Gaan jullie me nog vertellen of wat?' Stefan aarzelde, en keek twijfelend richting de keuken, waar Damon was. Na een tijde knikte hij. 'We zullen al je vragen beantwoorden, Jade.' Ik knikte tevreden, maar Stefan keek vooral bezorgd en verdrietig. Damon kwam na een tijdje aanlopen met een kom tomatensoep en een lepel. Hij duwde de kom in mijn handen en ik at het gretig op. Niet de kom, de soep. 'Nou, de vragen. Wat is dat in hemelsnaam op mijn schouder?' Stefan aarzelde. 'Mag ik het eens zien?' vroeg hij uiteindelijk. Ik knikte en trok mijn trui uit. Ik had toch een hemd eronder aan. Ik draaide me om en hoorde Stefan en Damon naar adem snakken. 'It's really there..' zei Damon zachtjes. 'Duh,, otherwise I wouldn't have said so. Idiot.' Ik trok m'n trui weer over m'n hoofd en draaide me om. Ze keken me beide geschokt aan. 'Did you hear that?' vroeg Damon. 'No, Santa Claus told me what you said. Of caurse I heard it.' Ze bleven me aanstaren. 'Did you hear everything we said to eachother?' 'Not everything. But you started talking louder!' zei ik schuldig. 'Eh, we talked at exactly the same level...' zei Stefan. 'So, you're saying that I started hearing better?' Ze kniktken beide. 'Well, then I guess it's my fault. Sorry.' 'Only half angels can hear that.' fluisterde Stefan in weer een gesprek dat het niet voor mij bedoelt was. '15/16, according to Thruér.' beantwoorde ik Stefan ongestelde vraag. Ze keken me alweer geschokt aan, dus ik vertelde mijn hele dromige visioen maar aan. Ik werd nu echt geïrriteerd door het aanstaren. 'We should really talk softer.' mompelde Damon. Jongens, die leren ook nooit iets. 'Thruér also said you were a time slower guy thingie, Stefan, and that you, Damon, were a Seer. Is that right?' vroeg ik. Damon en Stefan keken elkaar twijfelend aan, en Damon knikte daarna:'Yeah, we are. Did Thruér say anything about your gift?' 'No, he kinda ignored my question. He did say that on some moments, I have more power than you!' Muahahahahaha. Damon glimlachte en prikte mij, om de een of andere reden in mijn zij. Zodra hij me aanraakte ging hij weer helemaal Avatar-trance. 'Oh god, not again.' mompelde ik. Damon zei, met zo'n dubbele stem: 'The power of no power.' Ik staarde hem samen met Stefan aan alsof hij een eend met een hoejde was. 'What?' vroeg Stefan. 'The power of no power. Your gift is that you are immune to any other gifts, Jade.'


LOLOLOLOLOLOL. Hoofdstuk 1 van vandaag.