011

'Ik heb je geest hiernaartoe gehaald om je te waarschuwen. Er dreigt een groot gevaar voor jou, Stefan en Damon.' 'Stefan en Damon? Wat is er met hen? En wat voor gevaar?' 'Ik zal je hiervoor een lang verhaal moeten vertellen.' De draak verplaatste zich zodat hij op zijn zij lag. 'Kom bij me zitten, mijn kind.' Okay, dat klonk raar. Maar ik ging toch tegen de draak zijn buik zitten. Het was lekker warm, maar schubbig. De draak begon te praten. Nouja, via mijn geest dan. Dit is echt raar. 'Duizenden jaren geleden leefden op het dak van de aarde engelen. Op Aarde, toen de Grieken leefden, wisten ze er weinig tot niets van. Ze noemden ze theos: goden. Wij draken noemden ze 'Vaengr': de Gevleugelden. Wij wisten dan ook meer van hen, wij leefden vlakbij hen, op een zwevend eiland boven de oceaan.' 'Ho, wacht even. Zwevend eiland?' 'Ja, zoiets als het eiland waarop wij nu zitten. Eerst leefden we met de mensen, daar komen de legendes ook vandaan. Maar het werd te gevaarlijk voor onze kinderen, dus verhuisden we.' 'Okay... Ga verder.' 'De, zoals de mensen ze nu noemen, engelen hadden altijd enorm veel respect voor ons.' Ik onderbrak hem weer: 'Waarom dan?' De draak lachte, denk ik. 'Wat denk je? We leerden ze vliegen!' 'Okay?' De draak ging verder. 'In deze periode werd ik, Thruér, ook geboren. Ik had een geweldige jeugd, ik leefde in de bloeitijd van onze samenleving. Maar toen kwam er ruw een einde aan deze periode: Rome viel,de val van de democratie, en de opkomst van Illska. Ze was, en is tot nu toe een verschrikkelijke tiran. ze heeft de Wijzen, en de Krijgers verbannen naar Aarde, en liet alleen de zwakken van onze samenleving wonen op Fljúga-ey. Zo zijn Damon en Stefan ook voortgekomen. Ik fronsde mijn wenkbrauwen. 'Wat zijn ze dan?' vroeg ik. 'Halfengelen. Nakomelingen van een Gevleugelde en een mensenvrouw.' 'Halfengelen? Maar ze hebben toch geen vleugels?' 'Die krijgen ze pas bij hun volwassenheid, op hun zeventiende. Maar ze hebben wel een tattoo van één enkele veer op hun schouder.' Ik dacht terug naar die keer dat ik Stefans tattoo zag en knikte. Het klopte allemaal. Het verbaasde me van mezelf dat ik hieronder nog zo rustig bleef. 'En kunnen halfengelen alleen voortkomen uit een engelenman en een mensenvrouw?' Ik voelde me echt awkward. Het leek net alsof ik het over een zebra en een paard had ofzo. 'Nee, het kan ook andersom, maar dan is het een halfengelen vrouw. Maar dit komt nog minder voor dan mannelijke halfengelen, aangezien Illska vrouwelijke engelen erg onderschat en ze dus niet naar de Aarde heeft gestuurd.' 'Wie is Illiehuperdiedup dan?' 'Illska. De Grieken zouden zeggen dat het Gaia was, moeder Aarde. De Gevleugelden voor mijn tijd hebben door toverspreuken haar in slaap kunnen krijgen, maar hun magie is lang geleden uitgewerkt, en nu heerst ze over Fljúga-ey.' 'En dat laten jullie draken toe? En waarom moet ik dit allemaal weten?' 'Ze is te sterk voor ons. Wij kunnen haar niet aan. Er zijn maar een paar mensen, de Uitverkorenen, die haar samen aankunnen, en dat is waarom jij dit moet weten.' Mijn hoofd begon te tollen. Ik dacht terug aan wat Damon had gezegt: 'She is the Chosen one.' Chosen one.. Uitverkorene. Het kan toch niet... 'Jawel Jade. Jij bent voorbestemd om de wereld te redden.' Ik staarde de groene draak geschokt aan: 'Weet je zeker dat je de goede hebt?' 'Ja.' 'En wie zijn die andere Uitverkorenen dan? Toch niet Justin Bieber? Want dan ben ik hier weg.' De draak lachtte. 'Nee, je mag ze wel. Een van hen mag je zelfs heel erg...' Als die draak wenkbrauwen had, zou hij ze nu wiebelen. 'Stefan en Damon, niet waar?' 'Ja.' 'Maar hoe wist Damon dat ik de Uitverkorene was? Door die Avatar-trance?' 'Ja, wij noemen hem een Sjáhman, van het Oud-Noorse woord Sjá, voor zien, dus een Ziener.' En Stefan kan iets met tijd, niet waar?' 'Ja, hij kan tijd vertragen en stoppen.' 'Niet versnellen?' 'Nee, zijn macht strekt zich uit over het verleden en heden, en niet de toekomst.' 'Okay, k heb niet zo'n iets toch? Dat is toch alleen voor engelen en halfengelen?' De draak/Thruériets negeerde mijn vraag. Nou, jippie. 'Ken je je betovergrootvader van moederskant?' 'Ehm, nee?' 'De opa van jouw opa was een engel.' 'Wat.' 'HIj was een verstoten Wijze.' 'Ik ben voor 1/16e deel engel?' 'Ja.' 'En mijn overgrootvader was een halfengel.' 'Ja, Alleen was jouw betovergrootvader naast een Wijze ook een Magiër.' 'Dus..' 'Hij heeft een spreuk uitgesproken waardoor alle kracht van je overgrootvader, je opa en je moeder rechtstreeks naar zijn betoverkleinkind ging. Jij dus.' 'Wat.' Okay, gaat hij straks nou ook nog vertellen dat mijn vader in zijn vorige leven een konijn was ofzo? Snel rekende ik wat uit. 'Dus ik heb 15/16e van de macht van een engel?' 'In principe wel.' 'Dus ik heb meer macht van Stefan en Damon?' 'Zoals ik al zei, in principe wel.' 'Cool. Maar hoezo in principe weg?' 'Je hebt nogsteeds het lichaam van een mens, en jouw lichaam is te zwak om al die kracht op te slaan, constant dan.' 'Dus..' 'Je kan dit alleen oproepen op bepaalde momenten.' 'Wanneer zijn die momenten dan?' 'Dat zul je wel merken.' zei Thruér geheimzinnig. 'Jippie.' 'Maar nu moet je gaan. Stefan en Damon wachten op je.' 'Maar wat moet ik nu doen dan?' vroeg ik een beetje gestresst. 'Vertrouw op je intuïtie..' fluisterde Thruér in mijn geest. Daarna trok hij zijn geest terug uit mijn geest en stond hij op (rommeldebommel). Hierna draaide hij zijn nek, om met zijn neus mijn voorhoofd aan te raken en weg te vliegen. Vanaf mijn voorhoofd verspreidde een brandende pijn naar mijn schouder, alsof iemand Lood in mijn aderen had gegoten. Door de pijn werd ik wakker..