Lua

Kwaad liep ik naar buiten,op zoek naar de enigste persoon die me wel zou begrijpen,Lua.Ik vond hem voor de winkel van zijn zus en haar man.Hij zag meteen dat er iets was,zoals altijd.’Hé wat is er’
‘Het is mijn moeder,of mijn ouders.Ik moet zij willen ‘ik snikte zo erg dat ik het niet eens fatsoenlijk kon vertellen.’Hé hé rustig maar,begin is bij het begin’ suste Lua me. ‘Ik moet met Faol trouwen!’ riep ik uit.’Maar ik trouw niet met hem.ik doe het niet’
‘Wacht even,waarom moet je met hem trouwen’ vroeg Lua verward
‘Omdat ik nu een jonge vrouw ben en omdat er aan mijn toekomst moet worden gedacht’ herhaalde ik de worden van mijn moeder.’’ Hij is een goede partij de beste die wij ons kunne veroorloven”,alsof ik een dier ben en niet hun dochter’
‘Waarom wil je niet met hem trouwen.Ik weet dat hij wat ouder is maar hij is wel aardig.ik bedoel dat hij je nooit zal slaan of zo’
‘Snap je het dan niet,ik hou niet van hem.’
‘Misschien ga je van hem houden als je met hem getrouwd bent’ oppert Lua
‘Hoe kan ik van hem gaan houden als ik van jou hou’ flapte ik er uit. Geschrokken keek Lua me aan.Ik sprong op en rende weg richting het bos.In een waas van tranen zag ik de bomen langs schieten.Waarom moet ik ook altijd alles verpesten met mijn grote mond.Achter me hoor ik iemand mijn naam roepen.Ik luisterde er niet naar en rende stug door. Toch kwam het geroep steeds dichter bij.’Aine,Aine’ Lua greep me bij mijn arm.’laat me los’ riep ik tegen hem.’Aine’
‘ik zei laat me los ik wil je ni-‘Hij smoorde mijn protesten met zijn mond.