Never

Zolang ik me herinner is Lua mijn beste vriend.Van jongs af aan waren we onafscheidelijk.Vroeger vonden mensen het grappig als ze ons samen zagen.Maar op mijn 16de verjaardag nam mijn moeder me even apart. ’Aine,lieverd.Ik moet even met je praten.Ik weet dat jij en Lua van kleins af aan bevriend zijn’ Zei ze.’Hij is mijn beste vriend en dat zal hij ook altijd zijn´
´Dat weet ik lieverd,maar nu je 16 bent ben je geen meisje meer maar een jonge vrouw,en hij is een jonge man´
Niet begrijpend keek ik haar aan.´Mensen vinden het vreemd dat jullie zoveel met elkaar omgaan´ legde ze uit.
´Maar vroeger lachte ze altijd als ze ons samen zagen´
´Je bent nu een jonge vrouw,we moeten aan je toekomst denken.´Meer zei ze er niet over.Ik dag er ook niet meer langer over na.Ik ging nog steeds met Lua om,hechter dan ooit tevoren. Tot een paar weken later.

Het was een dag zo als elke ander.Ik maakte me klaar om naar de mark te gaan toen mijn moeder me tegenhield.´Ga naar boven en trek je mooiste jurk aan,nu´.verbouwereerd liep ik naar boven en deed mijn mooiste jurk aan,deed mijn haren en liep snel weer naar beneden.´Wat is er allemaal aan de hand?’ begon ik toen ik mijn moeder zag.’Weet je nog ons gesprekje van laats?Over dat je nu een jonge vrouw bent.’ ik knikte.’toen zei ik ook dat we aan je toekomst moesten denken.Daarom komt dadelijk heer Elidor met zijn zoon Faol’
‘maar waarom dan?’
‘Ach dom schaapje,om te praten over een huwelijk natuurlijk.’
‘Maar ik wil niet met hem trouwen,hij is 10 jaar ouder.’ riep ik geschrokken uit
‘Hij is een goede partij de beste die wij ons kunne veroorloven.’
‘Maar,maar.’
‘Niks te maren.Je gaat met hem trouwen,punt uit.’