O16.

En daar ging ik. Ik zette het refrein in, wat gelijk hard begon dus ik moest van begin tot eind álles geven. Na het tweede couplet had ik het hele lied voor mezelf, dus ik wist dat ik goed moest beginnen. Ik rondde het eerste refrein af met "We will be remembered" en toen begon Taylor direct te zingen. Mijn hart bonkte in m'n keel. Na de laatste zin van het tweede couplet zong ik weer. Langzaam maar zeker liet ik me een beetje losgaan, en tegen de tijd dat ik begon aan de bridge zat ik er vol in, zenuwloos en geen plankenkoorts anymore. Taylor keek me bewonderend aan toen ik even een keer opzij keek. Ik zag een glinstering in haar ogen en besloot dat dat een goed teken was. Ik hoorde de laatste tonen en zong "One day.... We will be remembered" voor de laatste keer en het bleef stil. Ik kon wel door de grond zakken van schaamte.
Toen riep Jeffrey een keer "YEAAH" en er barstte een groot applaus los. Ik keek naar alle mensen die juigden alsof hun leven ervanaf hing. Ik zette grote ogen op en wendde me tot T. "Wow girl. You have an amazing voice. Wait for me backstage!" fluisterde ze voordat ze me een zacht duwtje richting de trap gaf, die het podium afliep richting de backstage.

Na het concert kwam Taylor gelijk op me afrennen. "TESS! HOW DID IT COME THAT YOU'RE STILL WORKING IN A SHOP?" riep ze. Iedereen kon het horen. "TAYLOR! It's THE shop, not just A shop!" kaatste ik terug. "But... What do you mean?" vroeg ik. Ik had een donkerbruin vermoeden waar dit heen ging, maar ik vond het heerlijk om T. nog even te treiteren. "Don't be so silly! You know what I mean! Why don't you sing? Why aren't you famous? Why... Wait, TRAVIS!" riep ze en haar agent, die dus Travis heette, kwam aanlopen. "Did you hear her singing?" vroeg ze. "Er, yes?" antwoordde Travis verbaasd. Travis werkte voor Big Machine Records, de platenmaatschappij van Taylor, en ik had gehoord dat ze op zoek waren naar nieuwe talenten. "Yeah, can't she get a contract at BMB?" vroeg Taylor. "That isn't so easy... But there is a chance, yeah. A good one, actually. Do you want that?" vroeg Travis aan mij. Ik dacht na. Wilde ik dat? Ik zou mijn baan bij Coco op moeten geven. Maar aan de andere kant... Ik wist het niet. Ik zag Debby achter de rug van Travis haar hoofd hevig op en neer knikken. Zij had natuurlijk makkelijk praten. Ik dacht na. Ik werkte al lang bij Coco, en ik wilde toch wat avontuur? THIS IS YOUR CHANCE... gonsde het door mijn hoofd. "Yes." antwoordde ik uiteindelijk. Ik zou misschien een beroemde zangeres worden. Ik. Beroemd. Ik. Zingen. Ik. Ik. IK. IK! IKKE! Ik kon nauwelijks geloven dat ik ja had gezegd. "Great!" antwoordden Travis en Taylor tegelijk. Ik knikte en nadat we nog wat hadden afgesproken liepen ze samen weg. Ik keek Debby aan, en toen we zeker wisten dat T & T weg waren begonnen we tegelijkertijd te gillen. "JE WORD ZANGERES BABE!" riep Debby. "MISSCHIEN he..." bedorf ik de sfeer een beetje. "Aah, kom op, je bent hartstikke goed!" riep Debby terug en ik besloot haar niet meer tegen te spreken omdat ik wist dat ik toch nooit ging winnen. Wauw.

Zodra we thuis waren, keek ik op de huistelefoon en zag ik dat we één gemiste oproep hadden. Ik vroeg me af van wie hij zo zijn, want het was een nummer dat ik niet kende. Ik speelde het voicemailbericht af.
Tess! Ben jij Tess Scramble? Hoi. Misschien ken je me nog, maar ik ben het, Daniëlle. Vraag maar niet hoe ik aan je nummer kom. Oké, ja, die heb ik van Jeffrey. Maar ik heb het zelf gevraagd! Weet je, ik vroeg me af... Hoe het nu met je gaat. Ik wil het goedmaken tussen ons. We weten allebei, nu ik dus ook, dat ik hartstikke fout zat toen... Tja, toen ik dus Jeffrey pakte. Sorry. Echt, het spijt me verschrikkelijk. Heb je tijd om morgen naar de manege te komen? Dan werk ik weer. Als je tijd hebt. Ik weet niet wanneer je nu werkt enzo... Sorry. Echt sorry. Ik hoop dat je me belt. Liefs, Daniëlle.
En daar stond ik, met mijn mond vol tanden. Hij stond op de luidspreker, dus Debby had alles meegeluisterd. Ik huilde niet eens. Toen besloot ik terug te bellen. Ik scrollde naar het nummer en klikte op 'Bellen'.