O15.

"TAYLOR!" gilde ik toen ik uit de auto stapte. Ik zag Taylor al enthousiast staan zwaaien. Dé Taylor Swift ja. "TEEEESS!" gilde ze zó hard dat mijn trommelvliezen bijna braken. Ik grinnikte en gaf haar een knuffel. "What do you need?" vroeg ik, nadat we even hadden gekletst. "Well... You know, today, we want to tell the world that you don't need expensive clothes to look good." antwoordde Taylor. Ik wist het. Nee, eigenlijk niet, maar ja. "Well... I can make you an outfit like that!" riep ik uit en ik rende al naar de lange rekken 'goedkope' kleding. Allemaal onder de 50 dollar. Moest lukken, toch? "I need two outfits!" riep T. me na en ik draaide me om. "..Why?" vroeg ik. "One for evening, and one for.. You know, just casual." antwoordde ze. "OKAY!" riep ik en ik rende verder. Al snel had ik een avondsetje bij elkaar. Taylor trok het braaf aan en ik beoordeelde hoe ze eruit zag. Ze zag er goed uit en we besloten unaniem, inclusief T's agent en Debby, dat dit haar eveningclothes zouden worden. Toen liep ik nauwkeuriger langs de kleding. Ik liet haar verschillende outfits passen, en na een tijdje vonden we een simpel setje toch het leukst. "Do you have a concert today?" vroeg ik. "Yeah, and the first one begins in about 20 minutes." antwoordde Taylor, niet gestressed ofzo, wat ik wel knap vond, gezien 20 minuten toch niet zoveel waren. "Can we come?" vroeg ik voorzichtig. "Of course! Here are your tickets, see you!" zei Taylor terwijl ze de kaartjes, die ze op de een of andere manier had, aan mij gaf. "Bye!" riep ik haar na. Ik keek naar de kaartjes en zag dat ze voor het VIP-gedeelte waren. OKAY! Ik overhandigde Debby één kaartje en samen liepen we naar het VIP-gedeelte. Daar stonden al verschillende fans te wachten. "Hi!" zeiden we tegen een paar mensen. Toen besloot ik gratis outfits te geven voor de mensen die hier al stonden. "EVERYONE!" schreeuwde ik door de VIP. "I'll give ALL of you, so who are here NOW, an outfit for FREEE!" riep ik. Ik liep langs iedereen om mijn kaartje te geven, en zei dat ze aanstaande donderdag langs mochten komen in Coco. Ik betaalde alles. Ze keken naar me en zagen dat ik stijl had. Ik grinnikte en gaf sommige fans een knuffel.
Toen begon de muziek en iedereen richtte zijn aandacht op het podium. Ik herkende de muziek, en ik wist dat ze nu Innocent ging spelen. Het liedje van Jeffrey en mij. Ik keek naar Debby en zij keek mij aan. Ze dacht precies wat ik dacht. Ik deed mijn best om niet in tranen uit te barsten, maar uiteindelijk voelde ik toch een traan langs mijn wang glijden. Ik maakte geen geluid, dat wilde ik niet, maar er liepen steeds meer tranen langs mijn wangen. Er kwamen nog een paar laatste fans de VIP inrennen, en ik wilde dat ik het niet had gezien, maar Jeffrey kwam ook. Ik hoorde een zacht gesnik achter me. Ik wist niet of Jeff me herkende, maar ik draaide me om. Ik draaide me om. Waarom? Ik heb geen flauw idee, maar ik deed het. Ik keek Jeffrey recht in zijn ogen en hij keek terug. Precies op dat moment zong Taylor "It's never too late to... Be brand new...". En toen gaf ik Jeffrey een knuffel. Het voelde zo vertrouwd, zo goed. J. knuffelde terug. Debby stond op 3 meter afstand te kijken en ik voelde haar ogen in mijn rug prikken. Ik wist dat het geen jaloezie was, nee, Debby vond me waarschijnlijk hartstikke gestoord. Toen draaide ik me weer om en Jeffrey wurmde zich door een paar fans om naast me te kunnen staan. Hij sloeg een arm om me heen en ik liet het over me heen komen.

Toen kwam het laatste liedje, long live. Mijn favoriet op dat moment. Ik was inmiddels bijgekomen, en had het, tijdens het concert, toch aardig bijgelegd met Jeffrey. Hoe het ooit zo ver had kunnen komen. Mijn aandacht was volledig op Taylor gericht, maar het liedje kwam niet. "And I want to thank Tess." hoorde ik toen. Ik keek naar Taylor hoe ze me een knipoog gaf en me wenkte op het podium te komen. Ik keek haar vol verbazing aan, maar hervond mezelf weer en stapte zelfverzekerd het podium op. "Nobody knows, except me, that Tess sings beautiful." OH NOO! Ik gilde in mezelf. Ik wist precies waar dit heen ging. Ik mocht een duet gaan zingen met Taylor. T. vertelde precies wat ik dacht. Ik mocht gaan zingen. Out in front of all those people. Taylor fluisterde in mijn oor dat zij de coupletten deed, en ik de bridge en het refrein. Wauw. Ik had dus een grote rol én ik kreeg alle moeilijke stukken. Thanks, Taylor. Toen zette de muziek in. Taylor begon te zingen en ik wachtte op mijn beurt terwijl ik zachtjes meewiegde op de maat van Long Live.