007

Toen leek alles om mij heen te vertragen. De auto voor ons ging langzamer, de auto die ons nu al lang aan had moeten rijden ging langzamer. Alles werd wazig, maar wij, op de motor, reden gewoon op 'normale snelheid' door: Stefan en zijn motor waren dan ook de enigste dingen die niet wazig waren. De omgeving stond nu bijna stil. Zodra we uit de gevarenzone van de auto waren begon alles weer te versnellen tot normale (of in het geal van de idiote chaffeur: abnormale) snelheid. De auto reed vlak achter ons langs en reed tegen een paal aan. Alle auto's remden meteen af en al snel was er chaos en werd de politie gebeld, filmpjes gemaakt en tweets gepost. Stefan en ik deden onze helm af en ik keek hem aan: hij keek opeens heel vermoeid en hij was helemaal bezweet. 'Wat.. Wat was dat in hemelsnaam?' vroeg ik geschokt. Een flits van verwarring schoot door zijn ogen voordat het plaats maakte voor bezorgdheid. Hij omhelsde mij en begon onzin te praten: 'Het komt allemaal wel goed... Die auto heeft ons niet gerakt' bla bla bla, dat gezeur. Ik schudde mijn hoofd en maakte me los uit zijn omhelsing. 'Dat bedoel ik niet,' zei ik, een beetje van de schrik bekomen, 'ik bedoel het wazig worden en het slowmotion rijden van alles om ons heen!'Stefan werd lijksbleek en staarde mij vol schrik en verwarring aan, voordat hij zich herstelde en zijn gezicht helemaal emotieloos werd. 'Jade, waar heb je het over?' vroeg hij met een monotone stem. 'Don't treat me like a retard, ik weet wat ik gezien heb.' zei ik, nu chagrijnig wordend. 'Ik.. Ik weet niet waar je het over hebt.' zei hij zacht. Ik staarde hem argwanend aan, totdat zijn masker brak. Ik keek in zijn ogen en zal alleen maar verdriet. 'Ik..'hij keek me gekweld aan. 'Vraag er maar gewoon niet na, Jade.' fluisterde hij. Hij keek zo verdrietig, het deed me pijn in mijn hart, om hem zo te zien. Ik gaf hem een knuffel en fluisterde in zijn oor: 'Laat maar. We gaan wel gewoon naar de bioscoop.' Na wat gezeur met de net aangekomen politie mochten we weg. We stapten op zijn motor en reden weg, om waarschijnlijk weer een verschrikkelijk romantische komedie te zien. Gelukkig hadden ze popcorn..