OO8.

Mijn wekker ging. Damn, die was ik zeker vergeten uit te zetten. Nou ja, vijf minuutjes konden toch geen kwaad. Ik zuchtte, draaide me om en probeerde nog even te slapen, maar het idee dat ik vandaag van plan was om naar de manege te gaan verzette zich daartegen. Okee dan. Ik gaf me over en stapte uit bed. Sigh. Ik liep, alweer alweer, naar mijn walk-in closet en liep gelijk door naar achter om het setje, dat ik de vorige dag zo zorgvuldig had klaargelegd, aan te trekken. Ik bekeek mezelf in de grote, heeeele grote spiegel die opgehangen was aan de strakke, witte muur. Ik zag er op zich wel oké uit. Als ik misschien mijn haren en make-up zou doen. Ja. Goed idee. Ik liep naar de badkamer (die uiteraard aan mijn slaapkamer zat) en borstelde m'n haren. Vandaag zou een lange dag worden. Alweer. Hoe vaak had ik precies lange dagen? Vaak. Heel vaak. Veel te vaak. Ik werd soms zó moe van mijn eigen gedachten. Ik zuchtte diep en borstelde verder. Langzaam maar zeker kwamen mijn krullen tevoorschijn. Ja, ik had krullen ja. Maar dat vond ik lelijk. Ik trok mijn stijltang uit het kastje en stijlde. En stijlde. En stijlde. En stijlde.
Toen ik na een halfuur ál mijn haar had gestijld pakte ik mijn make-uptasje (zeg maar gerust TAS) en pakte mijn mascara (merk: Lancôme) eruit. Na een hele laag mascara, ging er ook een hele laag lipgloss over mijn lippen. Foundation, daar deed ik niet aan. Dat was slecht voor je huid. Heel slecht. Ik deed een beetje blush op m'n wangen, en ik zag er uiteindelijk, ja, toch wel, goed uit. Ik liep naar beneden en zag dat Debby nog in bed lag. Of nou ja, ze was niet in de keuken. Ik smeerde een broodje voor mezelf en at deze langzaam op. Ik schreef een briefje voor Debby, mocht ze zich afvragen waar ik heen was.

Lieve Debby,
Ik ben naar de manege. Ik ben vanavond voor het avondeten weer terug. Vraag maar niet waarom.

Hou van jou <3 x Tess
En daar ging ik, in mijn jas, op mijn laarzen, naar de manege. De manege waar ik zo lang niet was geweest.