Luka

Luka at in de Roden Hoed,zijn lievelings eten.Maar het bezorgde hem geen plezier niets bezorgde hem nog plezier,sinds..
Thuis aangekomen lied hij Mary roepen,lieve mooie Mary.Zwijgend deed hij de deur open en lied Mary binnen.Zwijgend lied hij haar achter in de woonkamer en liep zelf naar de slaapkamer.Nog steeds zwijgend kwam hij terug met een schoenendoos en gaf die aan Mary.’Ga hiermee naar Suzanne.Verstop hem waar geen mens hem kan vinden.Als al de commotie is gestopt haal hem dan tevoorschijn en verdeel de inhoud.Niemand mag ooit de doos en zijn inhoud zien.Als je de papieren leest dan zal je alles begrijpen’.Met deze woorden deed hij de deur dicht en lied een verbouwereerde Mary achter.

Verbaast keek Mary van de doos naar de geslote deur en probeert de bevatten wat er net is gebeurt.Langzaam liep ze van het hoekhuis weg naar het huis van de buren.Daar woont Suzanne en haar vader.Die 2 kennen Luka al jaren en zijn goede vrienden met hem,ze snap dan ook niet dat Luka hun niet heeft laten roepen. Met een zucht klopte ze aan.Een verbaasde Suzanne deed de deur open.’Wat doe jij hier zo laat,kom gauw binnen het kan zo gaan stormen’ Suzanne had het nog niet gezegd en een bliksemschicht verlichte de hemel.

Binnen vertelde Mary het hele verhaal en lied ze de doos aan Suzanne en haar vader zien.’Maar waarom geef hij ons die doos en waarom mag niemand hem zien’ Vroeg Suzanne verbaast.’Weet ik ook niet,hij deed zo vreemd’ Antwoorde Mary ‘Zodat er geen gedoe komt’ Antwoorde vader. Niet begrijpen staarde 2 ogen hem aan. Zuchtend ging hij verder. ‘Dit is zijn erfenis voor jullie maar hij wilt niet dat iemand anders dan jullie het leest dus kan het niet via de officiële weg’.Zwijgend keken Mary en Suzanne elkaar aan.

Niet veel later vertrok Mary samen met de doos.Ze hadden besloten om hem bij Mary te verstoppen.Eindelijk was het opgeklaard,en Suzanne liep naar buiten,De lucht was prachtig, ze ging op een stoel staan om hem beter te kunnen zie.De lucht was zacht roze en de wolken zacht oranje,er vloog een vliegtuig over en hij zag er uit als een prachtige witte vogel.Ze keek naar rechts,recht in de ogen van Luka. Hij knipoogde naar haar en sprong naar beneden.Vol afschuw zag ze een touw strak trekken.


Dromen zijn bedrog....toch?