Foto bij OO2.

Sounded like footsteps on my stairs.

(Jup, hier is het volgende deeltje :) Niet zo lang als ik het gepland had, maar dat komt doordat internet verschrikkelijk is bij ons... Liefs xo')

Ik keek op de klok. Vijf over zeven. Toen drong het tot me door. VIJF OVER ZEVEN!
"DEBBY!" riep ik, en Debby draaide voorzichtig haar hoofd om naar de klok. Ze knikte, draaide haar hoofd weer om en keek me recht in mijn ogen.
"SNEL!" riepen we tegelijk en we sprongen op. Debby rende voor me uit naar de hal en pakte haar jas uit de eikenhouten kast.
"Zoveel haast hebben we toch ook weer niet?" glimlachte ik, maar Debby hoorde me niet. Ze huppelde in hoog tempo naar de garage om onze leuke lichtblauwe auto te halen. Ik had inmiddels ook mijn jas (donkerblauw, merk: Burberry) gepakt uit de kast die Debby open had laten staan.
Mijn hakken maakten een irritant tikkend geluidje terwijl ik over de glimmende marmeren vloer richting de voordeur liep. Ik legde mijn hand op de deurknop en draaide deze om. De deur ging open en ik liep naar buiten. De zon scheen en het was lekker warm. Ik deed mijn gloednieuwe Gucci-zonnebril op en liep richting de garage.
Net toen ik één stap op het kunstgras had gezet, hoorde ik getoeter van de straat. Dat was Debby. Ik draaide me om en liep over het stenen pad naar het einde van de heg. Eenmaal daar aangekomen keek ik nog even naar ons huis en opende ik het hek. Ik liep door en het zwarte, glanzende hek klapperde dicht. Ik zag Debby enthousiast naar mij zwaaien in de auto. Ze klikte op een knopje en de deur aan de passagierskant ging open. Ik stapte sierlijk in, legde mijn tas op het dashboard en trok de deur dicht. Ik klikte mijn gordel vast en Debby begon te rijden.
Na een tijdje kwam er een zwarte Audi naast ons rijden. Ik zag Debby's ogen fonkelen en ze ging ietsje harder rijden. De Audi ging gelijk ook harder. Debby grinnikte en fluisterde in zichzelf "Challenge accepted".
We kwamen bij een stoplicht dat OP ROOD staat. Debby keek niet op en was van plan om door te rijden, totdat ik haar naam riep. Debby schrok en stampte op de rem.
De Audi naast ons reed daarentegen door. Ik zag een andere auto snel op het stoplicht, dat voor hem/haar op groen stond, afrijden. Hij of zij, ik wist toen nog niet wat het was, kon niet meer remmen, maar ontweek de Audi wel. De auto knalde keihard tegen een lantaarnpaal op en een harde knal stootte door de geluidsbarrière.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen