Ontsnapt

Ik houd mijn adem in als de voetstappen en stemmen steeds dichterbij komen. Ik zet geluidloos mijn voeten op de grond en beweeg me naar de schaduwen. Ik knijp mijn ogen dicht als Remus en Sirius voorbij lopen.
'Ik dacht toch echt dat ik iets hoorde,' mompelt Sirius. 'Misschien is ze al weg,' zucht Remus. 'Waarom moeten we eigenlijk op controle van Secreetje?' vraagt Sirius. 'Weet niet. Misschien moet hij haar iets zeggen ofzo. Maar als ik Yas was, zou ik mezelf een tijd niet laten zien.' De stemmen worden steeds zwakker, en eindelijk hoor ik ze niet meer. Ik laat mijn ingehouden adem ontsnappen. Ik steek mijn hoofd om de hoek en kijk van links naar rechts en terug. Niemand. Dan moet ik nu snel naar de Commonroom. Ik zet weer een sprint in en race de trappen af, de gangen door en eindelijk in de kerkers. Ik zeg hijgend het wachtwoord en stap naar binnen. Ik kijk schichtig om me heen. Niemand. Ik loop uigelaten naar de meisjes slaapzaal en draai die op slot. Nu werkt dat nog... Maar ik kan het niet maken om de anderen buiten te sluiten alleen omdat ik ruzie heb. Nou ja, dan zal ik maar een plekje buiten op moeten zoeken. Ik ga op bed zitten en vouw de doek open. Het warme pizzabroodje ruikt heerlijk. Ik neem meteen een hap. Ik schenk voor mezelf ook een beetje boterbier in. Dit konden nog wel eens een paar leuke dagen worden.