Klinkie

Ik stap hijgend de keukens binnen. Meteen word ik overvloeit door een horde huiselfen. 'M-Mag ik iets om mee te nemen?' vraag ik. 'Iets warms?' De huiselfen rennen alle kanten op. Vuren slaan aan, ovens klappen en iedere elf gilt iets naar elkaar. Ze pakken het in in een doekje en geven het aan mij. 'Het is een warm pizzabroodje,' zegt een huiself met een klein schortje om. 'Kan Klinkie nog iets voor mevrouw doen?' Ik knik glimlachend. 'Mag ik misschien ook wat boterbier? Ik heb dorst, zie je,' zeg ik. Klinkie rent meteen weg en komt vrijwel meteen terug met een termoskan. 'Klinkie ziet aan mevrouw dat ze heeft gerent, alles wel goed?' vraagt hij. Ik knik. 'Een... misverstand... met vrienden. Maak je maar geen zorgen. Kan ik hier wel elke dag komen? Want ik wil jullie natuurlijk niet-' Ik hoef mijn zin niet af te maken. De huiselfen zijn dol op een beetje gezelschap. 'Dus het is niet erg?' vraag ik aan Klinkie. Hij schud zijn hoofd en glimlacht. Klinkie trekt zijn schortje recht en gaat alvast aan het ontbijt werken. Ik pak dankbaar het pakje en de termoskan vast en loop de keuken uit. Ze zouden me wel zoeken. Als ik nou een omweg nam... Eerst helemaal naar boven en dan naar beneden? Ik knik en loop richting de trappen. Ik loop rustig de trap op, maar achter me hoor ik al weer stemmen. 'Ik hoor wat!' Shit! Ik begin te rennen en verstop me achter een muur.