Gegrepen

Langzaam loop ik weer verder. Ik eet het wel in de keukens op. Of misschien buiten. Ik heb echt géén zin om iemand te zien of te spreken.
Ik wil de hoek om slaan, maar blijf staan omdat ik stemmen hoor. 'Erg he, van dat meisje?' hoor ik Slughorn zeggen. 'Ja, Lily Evans is echt een prachtmeisje,' zegt Dumbledore. 'Waarom zou Yasmine dat nou doen? Ze is altijd zo'n lieve meid,' zegt Slughorn. 'Ik geloof dat we misschien zien waar ze toe instaat is. Een sterke eigenschap van haar. Onverbitterlijk. Een echte Slytherin, maar ja... Madame Pomfrey lapt Lily weer op, het komt wel goed. Als de vakantie afgelopen is, kan ze gewoon weer lessen volgen.' Mijn lip vertrekt. Lekker roddelen over mij. Nou, dat kan er ook nog wel bij. Ik wacht tot de stemmen van de leraren zijn weggestorven. Ik sla met een gerust hart de hoek om. In de volgende gang is de ziekenzaal al... Ik haal diep adem en begin te rennen. Ik zet een sprint in en probeer zo snel mogelijk weg te zijn. Ik sla de hoek om en bots tegen iemand aan. Ik val achterover. 'KAN JE NIET UITKIJKEN?!' gil ik. Ik wil al weer opstaan maar word bij m'n schouders gegrepen. Ik kijk kwaad naar Severus. 'Laat me LOS!' roep ik.
'Nee!' Severus kijkt me woedend aan. 'Ik wil niet praten. Ik wil niet. Laat me los, of anders,' roep ik paniekerig uit. 'Wat dan?' vraagt hij.
'Ga ik terug naar mijn eigen tijd!' roep ik. Severus kijkt me verbaasd aan. Zijn greep verslapt en ik ruk me los.