Darten op de kajakclub

Woensdag is het voor mij ’s avonds training. Je weet of je weet niet dat ik een fervente kajakker ben. Zowel in de zomer als in de winter ga ik het water op. Oftewel op de rivier en anders ga ik op het kanaal. Deze woensdag was het weer van hetzelfde. Alleen waren we er met enkele oudere jeugd. (lees als 15-20). Degene met de sleutel had voor ons de kantine geopend en zou later wel terugkomen om de club te sluiten. Zo konden wij ondertussen nog blijven als we wilden. We hebben het er lekker gezellig gemaakt: de ‘stoof’ (houtkachel) hadden we aangemaakt, sfeerlichtjes aan en de radio op.

Eerst amuseerden we ons 4 met darten. Later ging dat over naar het darten op een zotte manier (lees als het pijltjes over één of meerdere balken gooien om vervolgens te landen in het bord). Nog even later evolueerde ons spel in het gooien van een telefoonboek en in de lucht dat boek te raken met dat dartpijltje. Weer even later kwamen we op het idee gewoon dat pijltje in het rond te gooien. Nu hebben/hadden we nog slingers hangen met Halloweenballonnen (die ik trouwens heb opgeblazen). Tjah, na ieder feestje blijven de slingers e.d. altijd hangen in de kantine. Er hangen ook nog steeds een bh-slinger, kerstverlichting, halloweenkaarsjes en onderbroeken op. Ik zal de volgende keer wel eens een foto maken van onze gezellige kantine. Dat even terzijde, veel van de ballonnen moesten eraan geloven. Ineens komt er nog een jeugdlid binnen en hij had het lumineuze idee om die stukjes ballon boven onze ‘stoof’ te houden. Dan zouden ze krimpen en dat vond die speciaal. In plaats van die restanten in de vuilbak te gooien laat hij die dingen op de stoof liggen. Natuurlijk begon dat te smelten en even later stonk de club naar verbrand rubber. Dat was het eerste failmoment. Later had een andere jongen het idee om dat van de ‘stoof’ af te halen. Alleen de manier waarop was een ander failmoment. Hij nam het dartpijltje en port in het half gesmolten rubber: het gevolg was dat dat rubber op zijn hand kwam. Dat was ten eerste heet en ten tweede liet het kleursporen na. Wat maakte dat zijn hand oranje/geel en zwart zag. Mede dankzij het dartpijltje heeft hij het rubber van de ‘stoof’ gehaald. Maar dan: bleek dat dat rubber aan dat pijltje bleef plakken. Dan had een derde jongen het idee om het er met zijn handen van af te halen: het derde failmoment. Ten eerste was het nog steeds heet. Ten tweede bleef niet alleen de kleur op zijn handen plakken, maar ook dat rubber zelf. En ten derde kreeg hij dat pijltje niet helemaal schoon.

Achja, ik ben al blij dat het mijn failmomenten niet zijn.