Hoofdstuk 2

De docent keerde haar rug naar de klas toe om op het bord te schrijven. Guido zat achter mij. Hij pakte een stuk van mn haar en begon er een rommelige vlecht in te maken. 'Wat doe je?!'fluisterde ik. 'Ik maak je haar mooi!' zei hij lachend. De vrouw draaide zich om. 'Meneer Guido, jij wil toch betere cijfers? Ga maar op de gang zitten! Schijnbaar kun jij je niet gedragen met je mannelijke hormonen.' Hij zuchte diep, pakte zijn tas in en liep voor de tweede keer deze dag het lokaal uit om op de gang te gaan werken. De vrouw ging weer verder met haar saaie uitleg.

Even later moesten we opdrachten gaan maken uit het boek. Ze liep de gang op om Guido op te halen. Binnen een minuut was ze terug. Ik hoorde haar zachtjes mopperen. Met een opgetrokken wenkbrauw keek ik haar aan. Leraren hadden altijd de pik op Guido. Ik wist wel dat hij niet het braafste jongetje uit de klas was, maar toch... Hij werd er altijd uitgestuurd, over hem werd altijd slecht gepraat. En ik kon er gewoon niet meer tegen. Ik keek Jansma aan en vroeg wat er was. 'Hij is weg. Guido zit niet meer op de gang. Weet jij daar soms iets van?!' Ik schudde mijn hoofd. Hoe moest ik daar nu iets van weten... Ik grinnikte, omdat ik waarschijnlijk wel wist waar hij was... 'Wat heb je nu te lachen?!' vroeg ze kribbig. 'Niets, mevrouw.' Met grote passen beende ze het lokaal uit, vastbesloten om het 'etterjoch' te vinden. Snel pakte ik mn mobiel en stuurde een sms. Jansma is je aan het zoeken! Binnen een minuut had ik een berichtje terug. Oke, ben nu bij de super, ben binnen 5 minuten terug! Zeg maar dat ik bij de concierge zit Ik glimlachde toen Jansma weer binnenkwam. 'Guido zit misschien wel bij de concierges?' Ze mompelde iets onhoorbaars en ging weer zitten. 'Die komt wel boven water. In het tweede deel van dit blokuur mag hij mooi in de kopieerruimte zitten. Dan komt ie niet meer weg.'