Hoofdstuk 4: de treinreis :)

3 Dagen later!

"Ben je zeker dat je niets vergeten bent?"
"Ja mam, ik heb al 3 keer gecheckt", zei Lily geïrriteerd.
"Ja oké, tis al goed, ik wou gewoon zeker zijn", zei ze op een kalme toon.
"Ja ik weet het mam, maar kunnen we nu vertrekken, binnen een halfuurtje vertrekt de trein."
Niet veel later stond Lily op het perron, haar ouders konden niet mee aangezien zij dreuzels waren en dus niet door de magische poort konden.
Ze zocht naar iemand die ze kon en ineens sprong er iemand in haar rug.
"What the..?" ze draaide haar en zag Elena grijnzend kijken.
"Elena! Jij kunt een mens doen verschieten seg!" zei ze terwijl ze haar handen op haar heupen zette.
"Dat was de bedoeling", en ze stapte haar lachend voorbij, "kom we gaan onze koffers al op de trein zetten."
"Oké", ze zochten een lege coupé en zetten hun koffers er in.
"Gaan we nog even naar buiten, of blijven we hier?" vroeg Lily
"Laten we maar hier blijven, nu is het nog rustig en ik ben echt supermoe", zei Elena geeuwend.
"Daarstraks leek je nog niet zo moe hoor", zei Lily lachend.
"Maar dat was gewoon even een momentje dat ik had, nu wil ik gewoon zitten", zei ze en ze zakte achteruit in de zetel.
Lily hoorde dat er meer en meer mensen op de trein kwamen, er passeerden enkele mensen en opeens stond daar James voor de deur.
"Hey meisjes, zouden jullie het erg vinden al we erbij komen zitten? Er is nergens nog plaats", vroeg james vriendelijk.
"Ja hoor, kom maar, trouwens wat heb je bij je" en ze wees op de grote zak die hij op ze rug had.
"Oh niks, gewoon mijn gitaar", zei James toen hij zijn schouders ophaalde.
Lily zag dat Sirius ook zo’n zak mee had.
"Ja gaat me nu toch niet zeggen dat jullie ineens alle twee gitaar kunnen spelen?"
"Nee niet ineens", zei Sirius, "James zijn vader heeft het ons al een tijdje geleden geleerd, we hebben het gewoon maar meegenomen voor al we ons is vervelen."
"Ik wil wel iets horen, kunnen jullie niks spelen", vroeg Elena.
"Ja hoor", zei Sirius met een knipoog, "maar we gaan eerst onze koffers wegzetten."
Remus en Peter kwamen van achter James en Sirius.
"Hey Remus!" zei Lily vrolijk ze heeft hem altijd een lieve jongen gevonden.
"Hoi Lily, hoe is het met jou? Lang niet gezien hé!"
"Super, en inderdaad het is echt lang geleden, maarja nu zit je weer een jaar met mij opgescheept", zei ze lachend.
"Ja das waar", en hij trok een somber gezicht, "grapje!" zei hij dan lachend.
"Seg! ik dacht het wel al dat het een grapje was, want ja wie wil er nu niet een heel jaar met mij opgescheept zitten."
Iedereen staarde haar eerst aan en begonnen toen te lachen.
Als alles koffer op hun plaats stonden, nam Sirius zijn gitaar en begon een liedje te spelen.
"Hé! Ik ken dat liedje!! Het is wonderwall!" zei Elena opgewonden.
"Ja inderdaad, en vond je het goed?" vroeg Sirius met zijn kin vooruit stekend.
"Bwaaa, het viel wel mee", zei Elena plagend
"Wat? Het viel wel mee??" zei Sirius luid
"Mopje! Het was echt goed gespeeld", zei ze en ze schonk hem een glimlach.
"Aha! Dat lijkt er meer op!"
"Maar euh seg, kan je dan ook zingen?"
"Neen, maar James kan dat wel" en hij sloeg James op zijn schouder.
"Serieus?" vroeg Lily nu ook geïnteresseerd
"Maar nee!" Sirius is maar aan het lachen, ik kan helemaal niet zingen" zei James lachend.
" Gaffel doe nu niet onnozel, ja kan wel zingen, ik heb je al afgeluisterd" zei Sirius.
"Dus dat doe jij in je vrije tijd? Mij afluisteren?" zei James verontwaardigd.
"Ook", zei Sirius onverschillig.
"Weet je wie er kan zingen!?" zei Elena terug
"Wie?" vroegen ze.
"Lily! En zeg nu niet dat het niet waar is! Weet je nog dat we naar die Karaoke-bar zijn geweest? Zelfs de baas aan u komen vragen of je niet wekelijks wil komen optreden."
"Ja oké das waar, ik kan misschien wel een beetje zingen, maar dat mag ook wel hé, ik heb 2 jaar zangles gevolgd."
"Echt?" vroeg James.
"Ja, ik wou eigenlijk niet, maar ik moest van men ouders mee met mijn zus, dusja"
"En wil er nog iemand zijn muzikaal talent opbiechten?" vroeg Sirius rondkijkend.
"Ik kan drummen", zei Remus zonder uit zijn boek op te kijken.
"Straks kunt ge nog een groep oprichten", zei Lily lachend.
"Waarom niet", zei Sirius meteen, " we kunnen dat toch doen?" vroeg Sirius naar James en Remus kijkend.
"Ja eigenlijk, het kan toch alleen maar leuk zijn?" zei James nadenkend.
"En waar denken jullie dat we dan gaan repeteren?" vroeg Remus toen hij zijn boek weglegde.
"Euhm, we kunnen toch in de kamer van hoge nood repeteren?" opperde James.
"Ja, dat is een idee, maar waar vind ik een drumstel?"
"Daar zullen we nog is over nadenken", zei Sirius, "maar ik denk dat het tijd is om ons om te kleden, want we zijn er bijna."

De jongens gingen hun in de gang omkleden, zodat de meisjes een beetje privacy hadden. Niet veel later kwamen ze aan op Zweinstein.
De ceremonie van de eerstejaars was zoals gewoonlijk heel saai en zeker als je heel grote honger hebt. Ze waren allemaal zo uitgeput dat ze direct na het eten naar hun slaapzalen gingen en onmiddellijk in slaap vielen.