Part 1

* Felicia*
Mijn haar is zwart als de nacht, mijn lippen rood als bloed en mijn ogen blauw als ijs. De zwarte jurk steekt af tegen mijn witte huid en de hoge kakken maken mij nog langer dan ik werkelijk ben. Sinds de heer van het duister terug is, is er thuis veel verandert. Narcisa is stil en in zich zelf gekeerd, Lucius zit aan de drank en mijn enige vriend heeft me de rug te gekeerd. Draco is een vreemde geworden. Ik staar in de spiegel en de reflectie van een beeldschoon meisje staart terug. Zachtjes wordt er op de deur geklopt. ‘Binnen’ mijn stem is niet meer dan een fluistering. Draco opent de deur op een kier en glipt naar binnen. Verbaasd draai ik me van de spiegel af en kijk hem aan. Weken keurt hij me geen blik waardig en nu komt hij net voor mijn opdracht mijn kamer binnen, of ik nu nog meer ellende kan gebruiken. ‘Je bent prachtig’ zegt hij zachtjes. Hij gaat met zijn hand langs mijn wang en snel wend ik mijn hoofd af. ‘weken ben ik niks anders dan lucht voor je en nu denk je me te kunnen vleiden met wat complimentjes’ sis ik boos. ‘Fliss luister, alsjeblieft. Ik negeerde je in de hoop dat als de meester zag dat wij niet met elkaar kunnen opschieten jou met rust zou laten, alleen ben ik er in gefaald’. ‘het is niet jou schuld neefje, waarschijnlijk was het er vroeg of laat toch wel van gekomen’. Hij slaat zijn armen om me heen en ik doe het zelfde.’wat er zo meteen ook gaat gebeuren, je bent voor altijd mijn nichtje en ik ga je helpen hier weg te komen hoe dan ook’ het laatste fluistert hij in mijn oor. Ik druk me nog dichter tegen hem aan. Bruut wordt de deur open gegooid. ‘De meester wil je spreken miss Black’ kraait Bellatrix door mijn kamer heen. Als Draco en ik achter haar aan naar benenden lopen pak ik zijn hand vast. Voor de deur houd ze ons staande. ‘wacht hier’. De deur valt achter haar dicht ‘Draco ik weet niet of ik dit kan’. ‘je kan het je bent een sterke jonge en onafhankelijke vrouw’. Hij wil nog iets zeggen maar de deur wordt open gegooid. De kamer is schaars verlicht en aan het hoofd van de tafel vol mensen/dooddoeners, sommige die ik als vrienden beschouwde, zit hij. De Heer van het Duister. Niet angstaanjagend maar gewoon echt lelijk.’Dus jij vind mij lelijk’ zijn stem heeft een dreigend ondertoon ‘tenminste dat is wat ik uit je gedachten kan halen’. Ik hef mijn hoofd en kijk hem recht in zijn rode slangachtige ogen aan. ‘als mijn gedachten je niet bevallen, moet je maar uit mijn hoofd blijven’. De hele tafel haalt geschrokken adem. En na een paar minuten begint de heer te lachen. ‘je hebt lef miss Black, dat mag ik wel’. De hele tafel inclusie ik kijkt hem verbaasd aan. ‘kom naar voren miss’ zijn hand wenkt me nader. Zelfverzekerd loopt ik langs de dooddoeners naar de heer toe, mijn hakken tikken op de stenen vloer en zijn ogen laten me geen moment los. Als ik naast hem sta begint hij te spreken. ‘je bent de geschikte persoon voor deze missie, je bent sterk, onafhankelijk en mooi. Je weet wat je wilt en hoe je het moet krijgen’ hij laat een stilte vallen en ik begin snel te praten. ‘zeg gewoon wat je van me wilt dan zijn we klaar’. Geïrriteerd rol ik met mijn ogen. ‘ik wil dat je contact met je vader op neemt en dat je lid wordt van de orde en de informatie aan mij door speelt’. ‘en hoe wil je dat ik dat voor mekaar krijg?’. ‘dat mag je lekker zelf uitzoeken’. ‘je gooit me in het diepe, fijn’. Ik draai me om en loop boos weg. Eikel. Narcisa haalt geschrokken adem en de Heer is uit zijn stoel op gestaan. ‘Als je niet doet wat ik je vraag zal ik je straffen’. Ik draai me naar hem om en kijk hem recht aan ‘ik zal het voor mijn familie doen, niet voor jou’. Ik gooi de deur achter me met een klap dicht en storm naar mijn kamer.

*Draco*
Met open mond kijk ik naar Fliss die de meester aan het uitdagen is. Ik bid dat ze haar mond houdt, waardoor ik een stukje mis. Boos beent ze weg van de meester ’Als je niet doet wat ik zeg zal ik je straffen’ de heer is gaan staan en zijn stem is kil. Fliss draait zich naar hem om en kijkt niemand anders aan ‘ik zal het voor mijn familie doen, niet voor jou’. Haar stem is net zo kil als die van de heer, en veel angstaanjagender.
In een uurtijd wordt er uitgelegd wat er van mij verlangt wordt. Ik moet Fliss helpen bij haar opdracht en haar steunen zo veel ik kan. Nu heb ik een geluk ze moet mee naar zweinstein, met mij dus mee en ze kan weg uit dit verschrikkelijke huis. Als de meester ons allemaal laat gaan vlucht ik gelijk naar Fliss kamer. Als ik de deur binnen ga is haar kamer leeg en kil, de kaarsen die normaal branden zijn gedoofd, de ramen zijn dicht, zodat er geen zuchtje wind meer in de kamer staat en de dikke zwarte fluwelen gordijnen zijn gesloten. De normaal zo vrolijke kamer is nu net een doodskist. Te laat dringt het tot me door dat ik dit wel eens eerder heb gezien. 1x eerder, er toen… nee daar wil ik niet meer aan denken. Met een rotgang schiet ik naar haar badkamer en trek de deur met veel geweld uit het slot. Wat ik daar aantref is iets wat ik nooit meer hoopte te zien.