Huiswerk en bijles

De jongen kwam naast me zitten. Een kleine glimlach speelde op zijn gezicht. Hij had echter licht bruin haar, inplaats van het verwachtte zwarte haar. Ik keek een beetje overdonderd naar hem. Waarom wilde Remus Lupos met mij huiswerk maken? Die jongen die ik had gehaat vanaf mijn eerste schooldag hier. Die ik zou moeten haten. De jongen die ik had gepest vanaf het begin. Die ik zou moeten pesten. 'Is het goed dat ik ook huiswerk maak? Ik ben niet zo spraakzaam,' zegt Remus glimlachend. Ik knikte. 'Je hebt wel een goede smaak kwa rustige plekjes. Secreetje houd die ene altijd bezet. Dus zit ik hier ook meestal als ik me rot voel,' zegt Remus. Hij glimlachte warm naar me. Ik glimlachte liefdevol terug. 'Ja, soms is alleen zijn het beste wat je nodig hebt,' zeg ik diep. Hij knikte. Het leek alsof hij me begreep. Maar ik kon hem niet uitleggen waar ik vandaan kwam. Dan zou hij vast en zeker hard lachen. Ik wendde me weer tot mijn huiswerk. Maar ik zag dat hij wel vanuit zijn ooghoeken naar me keek. Ik beet op de achterkant van m'n zwarte veer. Shit, ik begreep niets van Anderlings uitleg. Laat staan het huiswerk. 'Lukt het met je huiswerk?' vraagt Remus. Ik schudde m'n hoofd. 'Ik was nooit echt de sterke leerlingen,' slikte ik. Hij glimlachte. 'Lukt het eigenlijk wel met toverdranken?' vraagt hij. Ik knikte. 'Ik ga met sprongen voor uit,' zeg ik trots. 'En hoe is hij?' vraagt Remus nieuwsgierig. 'Wie?' vraag ik. 'Secreetje!' grinnikt hij. 'Oh, Severus is aardig hoor. Hij legd eerst alles uit. Doet het daarna voor en laat het me dan zelf doen terwijl hij leest,' grinnik ik. 'Dus hij is niet zo als in de les?' vraagt Remus. 'In tegendeel. Misschien probeert hij zich te bewijzen,' grinnik ik. We lachte allebij tegelijk en wendde ons weer snel op het huiswerk. 'Als je wil, wil ik je wel helpen. Gewoon, als vrienden,' zegt Remus blozend. Ik twijfelde geen moment. 'Ja, is goed,' zeg ik glimlachend. 'Oh, Shit. Ik moet naar Severus, doei Remus!' roep ik, terwijl ik opsta en gauw wegloop. Ik draai nog één keer om en zwaai. Hij zwaait blozend terug. Gauw loop ik naar de wilgenboom. 'Je bent laat,' merkte Severus op. 'Sorry, huiswerk,' verontschuldigde ik me. Severus legde alles gauw uit en liet me daarna zwoegen in het koude zonnetje. Na een tijdje keek ik op. 'Severus?'vraag ik. 'Ja,' zegt hij zonder op te kijken van zijn boek, waar hij steeds nieuwe notities in schreef. 'Waarom kom je nooit in de leerlingenkamer?' vraag ik rood.
'Oh, ik eeh...' stameld hij. 'Sorry... Dat had ik moeten weten... Het is vast niet fijn als je helemaal alleen bent,' verontschuldig ik me.
'Geeft niet. Ik heb Lily nog,' zegt hij glimlachend. 'En mij,' verbeter ik hem. Hij keek me grijnzend aan. Blijkbaar was dat heel veel voor hem. 'Maar dat heeft toch niet zo heel veel zin. De jongens op de slaapzaal, doen die dan niet...?' Hij knikte. 'Maar liever minder rot opmerkingen naar mijn hoofd gegooit krijgen dan veel,' zegt hij nogal kortaf. Ik kwam naast hem zitten. 'Kan je nog meer instructie's schrijven? Ik vind die normale al veel,' zeg ik grinnikend. 'Achja, mensen denken dat Toverdranken geen tovenarij is. Maar ik kan de dood bottelen en het geluk in een flesje brengen. Het liefst nog op uitermate hoog niveau,' zegt hij grinnikend. Ik grinnikte ook. Opeens hoorde we een luidde knal. M'n drank was ontploft. 'Eeh... Moet ik die dan maar overnieuw doen?' zeg ik rood. Hij lachte. Hij lachte flauwtjes mee. 'Nee hoor, die doen we morgen wel weer. Zin om mee te gaan naar de bieb?' vraagt hij. Ik knikte blij en liep samen met hem het kasteel weer in. Wat ik niet zag was dat Remus jaloers onze kant op keek. Zijn vingers stevig om zijn stok geklemd.