Toverdranken

Die ochtend werd ik al vroeg wakker. Ik had geen zin om op Dawn, Paris en Sarah te wachten. Ik kleedde me geruisloos aan. Ik zou vandaag, net zoals de rest wel naar de lessen gaan. Ik deed m'n schoenen aan en sloeg m'n tas om m'n schouder. Ik had dus zo geen zin in school. Het liefst zou ik weg willen rennen. Maar goed, dan kwam ik ook niet terug in m'n eigen tijd. Ik liep de grote zaal in. Niemand zat er nog. Behalve één jongen. Zo laat nog buiten en zo vroeg op? Nou, dat houd ook niemand vol. Z'n zwarte vettige haar viel tot op z'n schouders. Ik zuchtte. Toch besloot ik maar aan de tafel te gaan zitten. M'n rooster verscheen zodra ik plaatsnam. Ik hield Sneep in de gaten via m'n ooghoeken. Maar hij leek ook naar mij te kijken. Dus liet ik dat maar toe. Ik pakte een broodje en ging stilletjes ontbijten. Maar wat me dwarszat, was waarom hij hier zo vroeg zat. Ik keek hem even één keer helemaal recht in z'n gezicht aan. Blijkbaar dacht hij ook dat het geen zin had om z'n hoofd weg te draaien. Want dat deed hij niet. 'Waarom zit jij hier zo vroeg?' vraag ik toonloos. Z'n zwarte ogen stonden zonder emotie. Iets wat me wel beviel. 'Dat zou ik ook wel aan jou kunnen vragen. Meestal ben ik alleen,' zegt hij terug. 'Ik kon niet meer slapen,' probeerde ik. 'Ja, en om 11 uur naar bed gaan? Dag,' zegt hij ongelovig. 'Nou, jij doet het toch ook? Waarom ik dan niet?' kaatste ik terug, met m'n neus in de lucht. Ik nam een laatste hap van m'n broodje en liep weg. Ik keek even nog op m'n rooster. 'Nee hé! Toverdranken, daar ben ik dus zo slecht in,' mopperde ik, 'En Professor Sneep geeft me ook altijd van die uitbranders!' M'n gezicht stond op onweer, maar betrok toen. Professor Sneep was hier 15 jaar. Die gaf nog niet eens les. Maar ik wed zeker, dat hij daar heel goed in is. Wie zouden we dan hebben. Ik had een paar woorden opgevangen over Slakhoorn.
Ik zuchtte. Maar dan nog zou ik de slechtste zijn. ik zuchtte en liep naar het lokaal Toverdranken. 'Ah, Juffrouw Caven. Professor Perkamentus dacht al dat u vroeg zou zijn,' zegt de leraar, die blijkbaar Slakhoorn moest zijn. 'Ehh... Oh, ja... En u bent?' vroeg ik rood. 'Ik ben Professor Slakhoorn. Er zal in uw tijd wel een ander zijn,' zegt hij glimlachtend. Ik knikte. 'Wilt u het verklappen?' vraagt hij stiekem. Ik grijnsde. 'Moet dat, Professor,' smeek ik. 'Ja, ja. Dat is interresant om te weten,' zegt hij. 'Eeh... S... Severus Sneep,' zeg ik gauw. Alsof ik de woorden niet over m'n lippen kon krijgen. 'Oh echt? Hem zie ik niet zo voor het lesgeven. Maare, hij is wel heel erg goed in toverdranken. Ja, ja,' mompelde Slakhoorn. Ik glimlachte en ging ergens achterin zitten. 'Bent u een beetje goed in toverdranken?' vraagt Slakhoorn vanachter zijn bureau. 'Niet echt nee,' zuchtte ik. 'Wilt u geen bijles dan?' 'Nee, ik ben al blij als ik het lokaal mag verlaten. Nou ja, als Professor Sn.. Sneep lesgeeft dan, ik weet niet hoe u dat doet,' biechtte ik op. 'Oh ja? Is hij later hoofd van Zwadderich dan?' vraagt Slakhoorn. Ik knikte. Maar ons gesprek werd gestaakt door Severus die binnenkwam. 'Goedemorgen, meneer Sneep,' groetee slakhoorn. 'Hmmppff,' zuchtte hij. Hij ook ergens achteraan zitten en zweeg.