Het Zwadderich Meisje

Midden in de nacht slopen vier jongens op de verboden afdeling in de bibliotheek. 'Pssst, James. Volgens mij ligt daar een meisje,' fluisterde een bleke, magere jongen met licht bruin haar, Remus Lupos. 'Wat?' vraagt een kleine dikke blonde jongen angstig, Peter Pippeling. 'Wormstaart, doe niet zo bang. Laten we kijken wie dat is,' mompelde een jongen met zwart haar, en een bril op, James Potter. De vier jongens slopen dichterbij. 'Zwadderich?' mompelde een jongen met bruin, krullend haar, Sirius Zwarts. 'Oké, we laten haar liggen,' fluisterde James. 'Nee, James. Dat kan niet!' fluisterde Remus, 'we moeten haar naar de ziekenzaal brengen!' James rolde met z'n ogen. 'Wat ben je toch weer een goedzak, Maanling! Kop op, wie van Zwadderich deed ooit iets aardigs tegen jou?' vraagt James. Daar had hij wel een punt.
'Kijk, ze heeft een klassenoudste badge! Maar dat kan niet, bij Zwadderich zijn het Johannes Zabini en Andreás Noot,' fluisterde Remus. 'Ik ben het met Remus eens, we moeten haar naar de ziekenzaal brengen,' fluisterde Peter. 'Oh, Wormstaart, jij bent het ook altijd met Maanling eens,' fluisterde Sirius geïrriteerd. Peter werd rood van schaamte. 'Maar, nu je het er over hebt. Misschien als ze wakker is, dat we haar uit kunnen horen. Want ze is blijkbaar niet van hier,' fluisterde James. Sirius knikte instemmend. 'Oké. Maar nu ik zo naar haar kijk. Ze is wel een stuk zeg,' fluisterde Sirius dromerig grijnzend, waarnaar hij meteen een klap op z'n achterhoofd van Remus. De jongens liepen naar het meisje toe en tilde haar zachtjes op.