Twéé.

"Lya , ben jij dat?" Vroeg papa uit het bosje komend. "Ja hier ben ik, ik ga wat spelen in het bosje hé?" zei ik. "Oke liefje." Hoorde ik hem schreeuwen. Ik liep naar men vaste plekje. Het was een open gedeelte met een dikke boomstronk aan de zijkant waar je kon opzitten. De zon kwam s'middags altijd mooi vanmidden staan waardoor je alle stofjes naar boven komen. De maan , ah zo mooi stond ook helemaal in het midden en je kon nog steeds de duizenden sterren zien. Overmorgen werd ik 7. Pas toen drong het tot me door dat we nog geen spullen hadden , vormpjes enzo. Ik rende naar papa. "Papa, papa we moeten nog naar de supermarkt!" Zijn ogen werden groot en een breedde glimlach verscheen. "Kom spring in de pick-up." Zij hij vriendelijk. Ik sprong vanachter op mijn autozitje en keek naar buiten. Ik was altijd stil in de auto.

"We zijn er." Zei papa me. Ik stapte uit de auto en gaf hem een hand.We gingen binnen in Shop&Co. Je kon daar vanalles kopen en het was dé grootste winkel hier. "Papa mag ik achter de vormpjes gaan?" zei ik hem met men puppy ogen. "Ja, maar voorzichtig hé.

Dat was de laatste keer dat ik men vader zag voor het accident met Fré.
Ik ben er nog steeds niet goed van en heb nog steeds problemen met de spreuk.Maar ik hou vol ik zal Fré wel tegenhouden