Mijn leven als Lynn.. [\9/]

‘Scary Movie 1,’ oh geweldig.. NIET DUS X_x want eigenlijk hou ik HELEMAAL niet van enge films ‘Uhm.. Ace?’ Zei ik wat aarzelend. ‘Ja?..’ Antwoordde hij wat afgeleid. ‘Is er geen andere film die we kunnen kijken?..’ ‘Waarom? Deze is leuk!’ ‘Ja dat zal best.. Maar..’ ‘Hou je niet van Scary Movie?’ ‘…. Niet echt nee..’ Het was even stil.. Ik was bang om wat te zeggen omdat ze me misschien uit zouden lachen omdat ik bang was. ‘Ok, dan kijken we toch een andere film,’ zei Miyuki. ‘Er is nog een leuke komedie op net 6.’ Yes <3 gered. Want als IK horror ga kijken.. Dan wil je niet naast me zitten.. Wat al eens gebeurt was..

‘Lynn?! LYNN!’ Riep mijn vader. ‘Ga eens van m’n schoot af!’ Ik bleef geschokt zitten. Alsof niks tot me doordrong behalve de film. ‘LYNN! Ik zie zo niks.. Ga eens van me af!’ Hij probeerde me van zich af te zetten, wat niet lukte omdat ik hem stevig vast had. Hij zuchtte, ‘Haru? (zo heette mijn moeder) Wil jij even helpen om Lynn van me af te halen? Ze is nogal geschokt en laat me niet los.’ ‘Natuurlijk schat,’ antwoordde ze. Ze keek me aan, en vroeg aardig of ik eraf zou willen gaan. Ik liet meteen los en ging van papa af.

Ik deed álles voor mijn moeder, echt alles! Ze was zo’n goed mens. Waarom moest zij dood gaan!? Ik begon weer te huilen. ‘Lynn, als je geen komedie film wilt moet je het ook zeggen hoor..’ Zei Ayumi. ‘Nee, nee. Dat is het niet, ik hou erg van komedie! Ik moest alleen weer denken aan mijn ouders…’ ‘Lynn, ik denk dat het het beste is als je daar niet meer over nadenkt..’ Zei Ayumi. ‘Het voorstukje van de film is al begonnen, dus geniet maar gewoon van de film nu.’