I’m gonna marry you, but I don’t even know you. Veinte Miembros

I've never realy lived
[Anna]
‘Anna? Kom nu naar beneden, we gaan naar het hotel van Fer en Ruby.’
‘Waarom zij kwamen toch naar hier?’
‘Ja dat was het plan maar Fer krijgt Ruby niet uit haar bed.’
‘Haha, ja het grote Ruby-uit-bed-krijg probleem . Alleen Cesc weet hoe hij dat moet doen zonder dat ze er een ochtendhumeur aan over houd.’
‘En weet jij hoe Cesc dat doet dan?’
‘Jups maar kom we gaan, want hoe later het wordt hoe moeilijker.’
‘Oké dan.’
Daar aangekomen doet Fer de deur open en leidt ons naar hun slaapkamer.
En ja hoor daar ligt Ruby nog lief te slapen . Ik kijk naar mijn broer en hij smelt bijna als hij haar daar zo lief ziet liggen.
Ik stoot hem aan en hij kijkt naar mij.
‘Euh Fer, Anna weet hoe we Ruby kunnen wakker krijgen.’
‘Hoe dan?’
‘Wel Cesc gaat altijd naast haar liggen zegt lieve dingen in haar oor…’
‘Maar ze hoort niets als ze slaapt.’
‘Laat me uitpraten Torres. Dus ik ga verder, hij zegt lieve dingen in haar oor en dan geeft hij haar een kus.’
‘Gewoon een kus, krijg je haar daar mee wakker?’ vraagt Fer ongelovig.
‘Nee niet gewoon een kus een kus op haar mond natuurlijk Blondie. Wel wie is kandidaat.’
Fer en Cris kijken elkaar aan en Fer is de eerste die iets zegt.
‘Wow kijk niet naar mij ik ga echt mijn zus niet even binnen doen.’
‘Ja Cris dan zal jij het moeten doen.’
‘En Cesc dan wat gaat hij er van vinden als hij er achterkomt?’
‘Niets het is alleen om haar wakker te krijgen, kommaan een klein kusje op haar mond meer niet. Ga nu niet zeggen dat je dat niet wilt hé.’