JUNGLE '2' GIRL

Ik schuifde de steen weer weg , opweg naar huis. "Mama , is papa al thuis?", schreeuwde ik. "Ja, ik ben hier!" Riep papa vol van blijdschap. Mijn vader was echt leuk ik deed met hem altijd een wedstrijdje lianen-slingeren , tarzan-slingeren. Hij keek me serieus aan. "Wat?", vroeg ik. Hij zuchtte :"Breng me eens naar dat mensenplekje van je!". Ik grinnikte ; "dus je gelooft me?!". Dat zeg ik niet meid! antwoorde hij direct. "Kom mee!", riep ik. Ik rende heel snel , met de bedoeling dat mijn vader uitgeput zou worden. Maar hij kon me makkelijk bijhouden.


Na een snel sprintje waren we aangekomen aan de struik waar een lapje stof hangde ; van mijn rokje. "Zie je paps , het bewijs dat ik niet lieg!", zei ik iets te kinderachtig. Hij gaf me een knuffel en fluisterde :"Ik geloofde je wel , het klonk alleen een beetje anders als je moeder het me vertelde!". Huh? "hoe bedoel je?". "Je moeder zei dat er ook mensen waren" zei hij sarcastisch." dat is ook zo!!!" schreuwde ik. Hij keek me serieus aan en begon dan hard te lachen. Koppig keek ik hem aan :"wat?!" " er zijn hier geen mensen , liefje!" antwoorde hij weer serieus. Ik werd boos. "Doei dan , als je me niet geloofd!" Ik rende weg via de touwen ging ik sneller vooruit dan hij , ik wist dat ik ooit wel eens zou moeten vluchten voor iets , ik was voorbereid.


Ookal was het niet echt een situatie waar ik normaal deze manier van weglopen zou gebruiken , maar waarom geloofde niemand mij? "Aishi , Aishi? Doe niet zo!" hoorde ik hem schreeuwen. Ik gaf geen antwoord. Ik had geen zin om naar huis te gaan dus ging ik maar naar ons plekje. Vijf jaar geleden ofzo, hadden we een waterval gevonden met lekker drinkbaar water maar het was wel een eindje stappen dus konden we daar niet altijd water halen. Ik besloot dat ik nu wel ver genoeg was en ik kon lopen. Aan touwen hangen was best wel vermoeiend.


Nadenkend over die mensen liep ik verder, het diepe bos in. Papa ging bijna vertrekken naar de stad en eigenlijk vond ik het echt niet leuk dat we 'ruzie' hadden. Om de twee maanden ongeveer ging papa altijd naar de stad om kleren te kopen. En hij ging daar ook werken. Hij was altijd een week of drie weg. Dan miste ik hem en volgende week vertrok hij al...