JUNGLE '|' GIRL

Snel spring ik uit de boom. Wat was dat geritsel? Ik sluipte naar het geluid , net alsof het mijn prooi was. "Mensen?", dacht ik bang in mezelf. Ik verstopte me achter een struik en kon door een gaatje kijken wat er aan de hand was. "Is het hier wel veilig?", hoorde ik een diepe mannenstem fluisteren. "Ja het is hier onbewoond, hier komt al meer dan 10 jaar geen kat meer!", zei een andere, oudere stem. "Toch wel!" hoorde ik dezelfde diepe mannenstem zeggen, "Grote katten"! De twee mannen die ik gehoord had barsten in lachen uit , en ook nog andere oudere mannen. "Er zijn hier wel mensen, één familie!", zei ik stil. Ik rende naar huis en sprong als een tijger over de takken die het weggetje versperden. "Mama, mama!", schreeuwde ik. "Er zijn hier mensen!" "Doe niet zo mal! Er is hier al tien jaar geen mens meer geweest!" zei mijn moeder met een forse stem. "Ik weet het wel maar kom nou kijken!" Mam schudde haar hoofd en zei dat ze te veel werk had. Ik zuchte : "Waar is papa , misschien is hij wel geintreseerd in de waarheid!" "Papa is eten gaan zoeken en stop nou met die onzin!", antwoorde ze boos. Ik keek haar aan en liep snel naar buiten. "Ik ga papa zoeken!" En weg ging ik.


"Papa, Papa? Papaa-aaa?", Schreeuwde ik. Niets , niemand. Ik rende weg , verder opzoek naar papa."PAPA?! Papapapapapapappapaaaaa?!" Het had geen zin meer , en ik zelf had ook al geen zin meer om verder te zoeken. Ik liep terug naar huis , ik kende dit deel van het woud op m'n duimpje. "Ik ga naar mijn kamer", riep ik naar mijn mama zonder om te kijken. Hoe kon ze nou zo egoistisch zijn? Er waren hier mensen , het was menens! Ik liep mijn vertrouwde trapje op : wat eigenlijk een lange boomschors was. Ik had de buitenkant zelf gemaakt en mijn vader had de meubels gemaakt. Ik was zo trots op mijn kamer , mijn eigen plekje. Onvoorzichtig loopte ik over de touwen die naar mijn huisje leiden. Ik duwde de grote schijf van steen weg en liep naar binnen. De grond bestond uit hout , het hele huisje bestond uit hout. Ik had een eigen keuken , eetkamer , woonkamer en natuurlijk mijn eigen kamer. Als ik hier wou eten moest ik mijn eten zelf gaan halen, dat was de afspraak.


Ik ging de trap op naar de badkamer. Ik nam een snel een lekker fris bad , wat bestond uit een grote bak water. Ik klimde naar boven via het ruwe touw. Hier was mijn droompaleis. Mijn hangmat van lianen was hemels. Ik had een kast waar ik al mijn kleren in propte en dan nog een klein leesplekje , ik was een echte boekenwurm. Meestal waren het dan boeken die mijn vader gevonden heeft in een kamp van mensen. Meer dan 10 jaar geleden.