Lisa

Ik kende je niet lang. We speelden nog niet lang samen. We waren nog niet lang vrienden. Maar ik had het gevoel dat ik je al jaren kende. Dat we al jaren samen speelden en dat we al jaren vrienden waren.

Jij bent diegene die me liet leven. Jij, met je glimlach die altijd straalde en jij met je ogen die altijd fonkelden. Ik ga dat missen. Je glimlach, je ogen, jij.

Wij gaan je missen. Wij, je vriendinnen, vrienden en je familie. Samen. Samen verdriet om jou, samen verdriet om jou...

Je liep altijd vrolijk rond in huis. Of kroop toch vrolijk. Je babbelde niet, je maakte geen gebaren. Maar je wist wat je wou, je had je eigen mening.

Je was uniek. Jij, lieve Lisa.

Lieve Lisa, lieve kleine zus van me.


Tranen rollen over mijn wangen. Ik loop terug naar mijn plaats. Ik was de laatste die een tekst moest zeggen. Ik ga je missen, zusje. Al was je maar een jaartje oud.

Na enkele uren zijn we terug thuis. Ik wil nooit meer een begrafenis meemaken. Nee, nooit meer.

Reageer (1)

  • PopY

    Mooi verhaal, en gedichten...
    XXX Van QueenYGirl(typing)(doeg)(Y)

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen