028

Gregory.

Telkens weer probeer ik oogcontact te maken met Yenthe maar koppig kijkt ze de andere kant op. Mijn vrienden praten rustig door maar ik luister niet meer naar de gesprekken. En wacht ongeduldig tot dat maarten zegt `Kom laten we gaan ik denk dat Greg weer moet rusten` en hij geeft me een knipoog. Ik glimlach dankbaar en Yenthe leid ze naar de deur. Ik wacht tot ze terug komt maar dat duurt iets te lang. `Yenth kom is naar beneden` roep ik hard. Gefrustreerd kijk ik naar mijn gips been en naar mijn ribben als ik dit alles nu niet had dan was ik gelijk naar boven gerend. `YENTHE` herhaal ik nog iets harder. Als ik gestommel van boven hoor en zachte voetstappen op de trap laat ik me vermoeid terugvallen in de kussens. Stilletjes gaat ze naast me zitten en friemelt met haar handen `Wat is er gebeurd` en vragend kijk ik haar aan. Ze bijt hard op haar lip en kijkt me dan met tranen in haar ogen mij aan `Ik ben ontslagen omdat ik hier bij jou woon` Enigszins verbaasd reageer ik ` Nee joh wat een klootzak` en als het helemaal tot mij doordringt word ik boos ` Echt als ik weer kan lopen breek ik allebei zijn benen` zeg ik met een vijandige blik in mijn ogen. Yenthe reageert niet maar praat verder `Hoe moet ik nu mijn huur betalen ? Eten kopen en mijn studieschuld aflossen?` en ze zucht diep. `Ik betaal het wel voor je dat komt wel goed` mompel ik en trek haar voorzichtig tegen mij aan. `Dat wil ik niet Greg dat wil ik niet` zegt ze snikkend. De emotie die ze nu toont is niet alleen van het feit dat ze is ontslagen want de oude Yenthe zou zeggen – Het is graag of niet ik zoek wel wat anders- maar nu vraag ik me af wat er van haar oude leven over is want ze heeft veel moeten verliezen haar vriend wat niet erg is dat die niet meer in haar leven is maar toch weer wel omdat hij aanslagen pleegt op haar en mijn leven, Sarah haar zusje en beste vriendin heeft ze moeten verliezen en nu ook nog eens haar werk. Het komt allemaal samen tot één groot verdriet. En al ik goed nadenk kom ik tot de conclusie dat ze het moeilijker moet hebben dan ik. Hoewel ik me dag in dag uit vreselijk ellendig voel moet het voor haar zwaarder zijn. Naast het rouwproces waar zij doorheen gaat moet ze mij verzorgen en eten koken en het huishouden doen. `Yenth weet je wat als je nieuw werk wil ga je het zoeken en anders blijf je gewoon een tijdje hier, desnoods zeggen we je huisje op en blij je hier wonen tot dat je weer geld heb voor iets anders. Ik betaal het eten en kleding wel voor je als je dat nodig heb want volgens mij heb jij ook alles gewoon zelf betaald van wat we hier eten of niet?` `Ja wel maar dat is niet erg` zegt ze zachtjes. `Jawel van af nu wil ik jou pasje die mag je niet gebruiken je betaald je schulden van mijn geld en we leven van mijn geld tot dat jij ander werk heb gevonden` koppig schud ze haar hoofd `Ik heb heus nog wel wat geld en mijn ouders willen mij ook vast wel wat lenen.` `Nee ik betaal het dan heb jij één zorg minder dat is het minste wat ik terug kan doen.` Hoofdschuddend kijkt ze me aan. `Greg dan ben ik van jou afhankelijk. ` Nee hoor want dat ben ik al van jou….Kijk je mag je eigen pasjes wel hebben van mij maar dan blijf je daar alles van kopen dus dan moet je beloven dat je dat niet doet` streng probeer ik haar aan te kijken wat een waterig glimlachje oplevert `Oke` mompelt ze dan zachtjes en drukt een kusje op mijn wang. `Je bent een schatje` zegt ze fluisterend.

Reactieee>?