024

Yenthe

Verveeld luisterde Gregory naar zijn ouders terwijl ik me rot rende om iedereen drinken te geven. Iedereen wilde graag Gregory's verhaal horen aangezien hij een week geleden absoluut niemand wilde zien of spreken. Toen ik iedereen drinken en taart had gegeven ging ik ook zitten. `Waarom hebben we taart?` Gregory kijkt me minachtend aan. Geschrokken kijk ik naar de taart en dan naar Gregory `Omdat het lekker is en omdat je ouders er zijn` antwoord ik dapper. Langzaam eet ik mijn taartje op en focus me dan op mijn handen. Ik word er zenuwachtig van als Gregory zo doet Marco kon ook altijd zo neerbuigend doen. Ik probeer me er niet aan te storen en luister naar de gesprekken. `Ik wil graag slapen` zegt Gregory opeens en kijkt zijn ouders aan. Verbouwereerd staan ze op en geven hem snel een kus. Ik laat ze uit `Ik bel wel over hoe het met hem gaat hij is nog al sacherijnig dus ja` leg ik uit. Zijn ouders knikken en glimlachen `Sterkte er mee Yenth.` `Yenthe geef mij is even wat drinken` roept Gregory vanuit de kamer. Boos loop ik met 2 flessen cola en een glas naar de kamer `Hier` zeg ik boos. `Kan je het niet inschenken?` `Nee wie denk jij wel niet dat ik ben he? ik ben je bediende niet ik wil je overal mee helpen maar je moet me niet behandelen alsof ik niks ben.` boos loop ik de kamer uit en knal de deur achter me dicht. Hij zoekt het maar lekker zelf uit dan komt hij er snel genoeg achter dat hij het alleen niet gaat redden.

Reactieee