The dark fairy world 23

fairyland
Capricorn gebaarde dat jullie stil moesten zijn. ze verstopte zich achter grote eiken. en af en toe schoot ze weg naar de volgende. ze was stil en geruisloos, ze leek op een zwarte schim. ze keek naar de ene kant en toen naar de andere kant van de bomm. ze wenkte jullie. jullie probeerde zo stil mogelijk bij haar te komen. toen jullie elk achter een grote eik stonden bleef het lang stil. oppeens druktte Capricorn zicht dicht tegen de stam aan en jij en Wylin volgden haar voorbeeld.

Capricorn: wat een geluk dat we zo donker gekleed zijn.

jij: ja maar Vita geeft licht!

Capricorn: stil! dat is niet erg er vliegen hier duizenden Pixies.

ze schoot van de boom vandaan en verstopte zich achter een struik vlakbij een kolkende rivier.

jullie schoten haar achterna.

Capricorn: bukken!

jullie schoten geschrokken omlaag. je hoorde de lichte voetstappen van elfen. je keek door een gat in de struik. je zag dat hier het licht wel door de bommen heen geraakte. je zag ook nog grote sterke eiken en beuken. je keek wat meer naar omhoog en zag een grote met bomen en struiken begroeide berg en op die berg stond een donker kasteel.

Wylin: naar wat kijk je?

je schoof wat opzij en liet hem kijken.

Wylin: waar zijn we?

Capricorn: in mijn moeders rijk.