The dark fairy world 20

in the village
jullie stonden aan de rand van het vergeten bos.

Wylin: eindelijk weer zonlicht

hij snoof de lucht op en ademde weer uit. je zag Capricorn terug deinzen. je draaide je om.

jij: wat is er wel?

Capricorn: ik kan niet goed tegen zonlicht.

jij: ach je geraakt er wel gewent aan. ik zat ook liever in de schaduw. maar jij zat wel al je hele leven in het vergeten bos.

Capricorn: ik deins voor niets terug!

jij: klinkt al veel beter!

na een lange tocht kwam je aan de rand van het bos. hier begon het rijk van de elfen. maar je keek naar iets wat je niet verwacht had. het hele dorp was een ruïne.

jij: eu...

Wylin: gezellig

jij: ik weet hier niks van.

jullie keken allebij naar Capricorn.

Capricorn: nou... nee laat maar.

jij: wat?

Capricorn: niks hoor

je liep naar het eerste huis. je bekeek de ruïne en wreef over de balken. alles wat rot, verdord of was overdgroeit met klimop. je rende naar het plein. ook pet plein moest eraan geloven. het was overwoekerd met wilde planten en kruiden. van de marmeren tegels was niet meer te zien. ook de grote pilaren waren niet meer hetzelfde.

jij: ik snap dit echt niet!