The dark fairy world 11

his life
het vuur wakkerde hoog op. en dat was maar goed ook want de wind waaide hard. buiten het vuur en Vita was alles duisternis. Vita zat zoals gewoonlijk op je schouder. ze keek met grote ogen naar het vuur. Wylin had verteld dat pixies werden aangetrokken door licht en warmte. je had ze al vaak moeten vast grijpen om te verkomen dat ze verbrande. je had het verschrikkelijk koud maar je liet het niet merken. je zat de spreuken van je boeken nog eens te bekijken. Wylin zat stil naar het vuur te kijken. opeens sprong hij recht en haalde zijn mes uit. verschrikt door zijn onverwachte beweging sprong je ook recht en luisterde. licht gegrom kwam uit de struiken. en toen kwam het tevoorschijn. een grote grijs-zwarte wolf stond met ontbloote tanden naar jullie te grommen. het enorme beest gromde nog een laatste keer en zette zich toen af. hij belande boven op Wylin. het beest begon te bijten maar opeens versteende hij en viel op de grond. een rode vloeistof zat op zijn vacht en om het mes van Wylin.

Wylin: maak je geen zorgen, dit is nu eenmaal mijn leven.