|| 3 ||

We aten veel deze avond. Mijn vader was pas laat teruggekeerd van de fabriek, maar hij had een voldane uitdrukking op zijn gezicht. Het was vreemd om te zien, want hij zag er erg moe uit, zoals altijd.
Het verbaasde me ook dat er zo veel te eten was. Het kwam vaak voor dat we in bed lagen met hongerige magen en vooral Morgan jammerde daar nog wel eens om.
Ik had allang al leren accepteren dat mijn vader niet veel verdiende en dat mijn moeder hem moest helpen. Ik wist dat ik geen rijke man zou trouwen en dat was prima. Ik had Tom. Tom, die ik binnenkort weer wilde zien. Maar ook hij werkte hard. In dezelfde fabriek als mijn vader en ik dacht er over om mijn vader te gaan helpen. Zo zou ik vaker bij Tom kunnen zijn. Tom wist er alleen niet van, omdat ik wel vermoedde dat hij mijn idee belachelijk zou vinden. Hij wilde me veilig stellen.
Mijn vader legde zijn lepel neer en keek op van zijn bord.
'Ik heb jullie iets belangrijks te vertellen.'
Hij keek vooral naar mij en mijn broertje en zusje.
'Ik heb een brief ontvangen. Ik word naar de katoenfabriek in Ostenrijk-Hongarije overgeplaatst.'
Niemand leek het echt te begrijpen en daarom praatte mijn vader ook door.
'Ik ben de hele winter van huis weg,' zei hij. 'Maar op deze manier kan ik meer geld voor ons verdienen.'
Ik slikte. De hele winter zonder mijn vader. Zou ik dat aankunnen? Ik zou hem ontzettend veel gaan missen. Ik hield van hem en ik was bang dat hem iets zou overkomen.